سال‌هاست مشعل‌های نفت در غرب کشور روشن است؛ اما سبد توسعه اجتماعی در استان ایلام خالی مانده. اگر صنایع نفتی در جنوب توان اجرای پروژه‌های آب‌رسانی و آموزشی را دارند، چرا این ظرفیت در ایلام به کار گرفته نمی‌شود؟

قابل توجه پالایشگاه گاز، پتروشیمی، شرکت نفت و گاز غرب و سایر شرکت‌های مستقر در حوزه انرژی در استان ایلام:
سؤال اصلی اینجاست؛ استان ایلام چه تفاوت بنیادینی با سایر مناطق نفت‌خیز کشور دارد که سهم آن از مسئولیت‌های اجتماعی همچنان ناچیز و غیرهم‌تراز است؟
در جنوب کشور، به‌ویژه در بندرامام خمینی(ره) ، شرکت صنایع پتروشیمی خلیج‌فارس گامی بزرگ و چشمگیر در مسیر ایجاد عدالت اجتماعی و ایفای مسئولیت اجتماعی برداشته است؛ اقدامی که نشان می‌دهد وقتی اراده مدیریتی و برنامه توسعه‌محور وجود داشته باشد، محرومیت و توسعه‌نیافتگی تقدیر محتوم هیچ منطقه‌ای نیست.
نمونه‌هایی از مسئولیت اجتماعی در جنوب کشور:
آغاز عملیات اجرایی خط انتقال آب و ساخت مخزن آب شهرک طالقانی
کلنگ‌زنی پروژه‌های مدرسه و هنرستان
مشارکت مستقیم شرکت‌های پتروشیمی در تأمین زیرساخت شهری
توجه به عدالت آموزشی در مناطق کارگری و پیرامونی صنایع
این پروژه‌ها تنها چند عنوان نیستند؛ نماد یک رویکرد هستند:
رویکردی که صنایع را از یک بنگاه اقتصادی صرف، به یک کنشگر توسعه‌ساز اجتماعی تبدیل می‌کند.
در مقابل، در استان ایلام—استانی که سال‌ها رنج جنگ، محرومیت زیرساختی، و آثار زیست‌محیطی ناشی از فعالیت‌های نفتی را تحمل کرده—چرا هنوز نشانه‌های قابل‌اعتنا از چنین مسئولیت‌هایی دیده نمی‌شود؟
نکته کلیدی
وقتی پتروشیمی بندرامام(ره) می‌تواند:
آب منتقل کند
مدارس بسازد
هنرستان ایجاد کند
و این اقدامات را به مطالبه محلی تبدیل کند،
چرا صنایع فعال در حوزه نفت و گاز غرب نمی‌توانند مشابه آن را در ایلام انجام دهند؟
مسئولیت اجتماعی یک لطف نیست؛ یک تعهد است.
و محرومیت‌زدایی یک پروژه نمایشی نیست؛ یک حق مطالبه‌پذیر است.
ایلام امروز نیازمند:
تأمین آب و زیرساخت
مدارس استاندارد
بهبود معیشت محلی
توجه به آسیب‌های زیست‌محیطی
سرمایه‌گذاری در عدالت آموزشی
مشارکت مستقیم در توسعه شهری و روستایی
است.
این یادداشت، دعوت به تقابل نیست؛
دعوت به الگوگیری است.
الگویی که نشان می‌دهد اگر خلیج‌فارس می‌تواند چنین گام‌هایی بردارد،
نفت و گاز غرب نیز می‌تواند و باید در مسیر مشابه حرکت کند.
ایلام شایسته‌ی کمتر از این نیست.

  • نویسنده : عباس اکبری زاده