‌ ۱. کالبدشکافی اتاق جنگ مجازی: آنچه دیشب در قاب نمایشگرها و در قالب توئیت‌های هدفمند ترامپ مشاهده شد، نه یک ابراز نظر ساده، بلکه یک «عملیات روانیِ ترکیبی» برای هدف قرار دادن نقطه ثقل اقتدار ایران یعنی «رابطه ملت و حاکمیت» بود. دشمن که در میدان سخت به بن‌بست رسیده، حالا با استفاده از […]


۱. کالبدشکافی اتاق جنگ مجازی:
آنچه دیشب در قاب نمایشگرها و در قالب توئیت‌های هدفمند ترامپ مشاهده شد، نه یک ابراز نظر ساده، بلکه یک «عملیات روانیِ ترکیبی» برای هدف قرار دادن نقطه ثقل اقتدار ایران یعنی «رابطه ملت و حاکمیت» بود. دشمن که در میدان سخت به بن‌بست رسیده، حالا با استفاده از ابزار «فتنه دیجیتال» به دنبال آن است تا خیابان‌های ایران را از «نماد قدرت» به «منشأ دوقطبی» تبدیل کند.

۲. تله‌ی دوقطبی‌سازی؛ از دیپلماسی تا میدان:
راهبرد فعلی کاخ سفید، ایجاد انشقاق مصنوعی میان «میدان» و «دیپلماسی» و یا میان «طرفداران مقاومت» و «هواداران توافق» است. پاسخ هوشمندانه ملت ایران، درک این نکته کلیدی است که «مشت محکم بر دهان دشمن»، نه با تضعیف سربازان دیپلماسی و نه با نادیده گرفتن توان نظامی، بلکه با هم‌افزایی این دو بال قدرت میسر می‌شود. اعتبار مسئولان سیاسی در میز مذاکره، مستقیماً از حضور و هم‌بستگی مردم در خیابان ریشه می‌گیرد.

۳. خیابان؛ تجلی‌گاه اقتدار نه آشوب:
ترامپ و تیم طراح عملیات روانی آمریکا، به دنبال «زخم زدن به خیابان» هستند؛ چرا که می‌دانند خیابان در ایران، قلب تپنده حمایت از نظام و مسئولان است. حضور آگاهانه و پرشور مردم در این شب‌ها، نشان‌دهنده ابطالِ محاسبات دشمن است. مردمی که با وجود گلایه‌ها، مرز میان «مطالبه» و «بازی در زمین دشمن» را به خوبی می‌شناسند و اجازه نمی‌دهند حضورشان، دستمایه تضعیف نیروهای مسلح یا دولت شود.

۴. صیانت از میراث «اتحاد مقدس»:
به تعبیر بلند رهبر شهید، این اتحاد یک امر فیزیکی نیست، بلکه یک «پیوند مقدس» است. این اتحاد وقتی مقدس می‌ماند که با «اعتماد» آبیاری شود. اعتماد به خادمان سیاسی و اقتدار نیروهای مسلح، دو روی یک سکه هستند که در کنار هم، سد نفوذناپذیری در برابر جنگ روانی ترامپ می‌سازند.

امشب و شب‌های آتی، حضور مردم نه صرفاً یک تجمع، بلکه یک «مانور قدرت سیاسی» است. پاسخ ما به توئیت‌های تفرقه‌افکن، فریاد وحدت است. ما اجازه نخواهیم داد دوقطبی‌های کاذب، توان ملی ما را فرسایش دهند. امروز، هر قدم در خیابان، یک رای به ثبات، یک امضا برای حمایت از دیپلماسی مقتدرانه و یک سیلی به صورت کسانی است که به دنبال شکستنِ این اتحاد مقدس هستند.

 

  • نویسنده : عباس اکبری زاده