ببینید و بنویسید که تاریخ به احترامِ ایلام ایستاده است! ۵۲ شب است که عقربه‌ها در خیابان‌های این شهر از حرکت ایستاده‌اند تا شاهد حماسه‌ای باشند که پایان ندارد. ۵۲ شبِ پیاپی، نه خستگی حریفِ این مردم شد و نه سرمای شب؛ اینجا غیرت، لالاییِ شب‌های ماست.
‌
امشب، در شب پنجاه‌ودوم، آسمانِ ایلام بویِ سیب گرفت. وقتی بانوانِ زینبیِ شهر، پرچمِ گلگونِ حرمِ ارباب را چون جانی شیرین وسط میدان آوردند، انگار تمامِ آن ۵۲ شب بیعت، امضا شد. این پارچه‌یِ متبرک که در میانِ هیاهویِ “یا حسین” روی دست‌ها می‌رقصید، فقط یک پرچم نبود؛ پاداشِ استقامتِ مردمی بود که خیابان را به سنگرِ دفاع از انقلاب بدل کردند.
‌
کدام قلم می‌تواند شکوهِ تلاقیِ دست‌هایِ گره‌خورده برای انقلاب و دست‌هایِ تبرک‌جو به سوی پرچم را به تصویر بکشد؟ امشب ایلام فریاد زد: ما همان ملتی هستیم که نمازمان را در میدانِ نبرد می‌خوانیم و زیارتمان، عینِ سیاست و دیانت ماست.
‌
این ۵۲ شب حضورِ خط‌شکن، یعنی این انقلاب ریشه در رگ‌هایِ غیرتی دارد که به خونِ کربلا متصل است. ما با این پرچم پیروزیم، با این پرچم ایستاده‌ایم و این ۵۲ شب، تازه آغازِ ماجراست. تا نفس هست، این خیابان‌ها شاهدِ بیعتِ بی‌پایانِ ما با ولایت و آرمانِ حسین (ع) خواهد بود.
‌
ایلام، دروازه‌یِ کربلا نیست؛ خودِ کربلاست در دفاع از حریمِ انقلاب!