در یکی از مهمترین بخشهای نشست فرهیختگان و نخبگان استان ایلام با رئیسجمهور، مهندس نور محمدی ـ مستندساز شناختهشده و صاحب سبک ایلامی ـ در جایگاهی متفاوت ظاهر شد؛ او نه صرفاً به عنوان یک هنرمند، بلکه بهمثابه زبان گویای مردم این دیار، با سخنرانیای کوتاه اما پرمغز، روایت تصویری سالها ثبت و ضبط دوربینش را به زبان کلام در مقابل عالیترین مقام اجرایی کشور بازگو کرد.
گزارش میدانی مستندساز از عمق واقعیتهای عروس زاگرس
مهندس نور محمدی در سخنرانی چهار دقیقهای خود، همان مسیری را طی کرد که طی سالها در قاب دوربینش دنبال کرده بود: ثبت فراز و فرودهای توسعه نیافتگی، فرصتهای از دست رفته، ظرفیتهای بالفعل و رنجهای پنهان مردم عروس زاگرس. سخنان او در چهار محور اصلی و در قالب «سکانسهای مستندشده» بیان شد؛ گویی دوربین را این بار به تریبون منتقل کرده بود.
سکانس نخست؛ زخم کهنه کمبود زیرساختهای فرهنگی
او در آغاز، به وضعیت زیرساختهای فرهنگی استان اشاره کرد؛ جایی که ایلام بهرغم داشتن نسل جوان مستعد، فاقد یک سینمای استاندارد در مرکز استان است. پروژه نیمهتمام “برج هنر” بهعنوان نماد رهاشدگی طرحهای فرهنگی نیز بخش دیگری از این روایت بود. به گفته وی، این ضعف زیرساختی نه صرفاً یک کمبود رفاهی، بلکه خلأی عمیق در شکلگیری هویت فرهنگی و ارتقای سرمایه اجتماعی استان است.
سکانس دوم؛ نفت و گاز، فرصتهای قفلشده در پس دیوار بیتوجهی
در ادامه، نور محمدی به سراغ پروندهی پرپیچوخم بهرهبرداری از منابع نفت و گاز استان رفت؛ ظرفیتی که ایلام را به یکی از مناطق استراتژیک انرژی کشور بدل کرده اما هنوز سهم مردمانش از این ثروت خدادادی اندک است. او مطالبه کرد که دولت نگاه جدیتری به عدالت در تخصیص منابع و سهم استان از عواید هیدروکربنی داشته باشد؛ نه به عنوان یک امتیاز، بلکه بهعنوان حقی مسلم برای جهش اقتصادی و خروج استان از دایره محرومیت.
سکانس سوم؛ دهلران، سرمایهای که زیر بار کمبود زیرساخت خمیده است
نور محمدی سپس شهرستان دهلران را به عنوان یکی از کانونهای مغفول توسعه استان مورد توجه قرار داد؛ منطقهای که علیرغم داشتن ذخایر عظیم نفت و گاز، مرز مشترک تجاری با عراق و ظرفیتهای متعدد ژئوپلیتیکی و کشاورزی، هنوز با کمبود شدید زیرساختهای اقتصادی، صنعتی و فرهنگی دست به گریبان است. وی تاکید کرد که دهلران مستحق تعریف بستههای ویژه حمایتی و برنامهریزی منسجم توسعهای در تراز ظرفیتهای راهبردی خود است.
سکانس چهارم؛ آتش در جان زاگرس و صدای خاموش جنگلهای بلوط
اما شاید پرالتهابترین بخش سخنرانی او، فریاد برای محیط زیست ایلام بود؛ جایی که زاگرس سالهاست قربانی حریقهای مهار نشده و نابودی تدریجی ذخایر ارزشمند بلوط شده است. نور محمدی با لحنی صریح و هشدارآمیز، خواستار ورود عملیاتی دولت در قالب تدوین سازوکار ملی برای پیشگیری و اطفای سریع آتشسوزیها، بازسازی پوشش جنگلی و تقویت سازمانهای محلی امداد و محیط زیست شد.
چهار دقیقهای که صدای ایلام شد
سخنرانی کوتاه اما پرمغز مهندس نور محمدی، عملاً فشردهای از سالها مشاهدات میدانی، مطالعات تخصصی و همنشینی مداوم او با اقشار مختلف مردم استان بود؛ سخنانی که نه از جنس شعار، بلکه برآمده از متن واقعیتهای استان ایلام بود و به همین دلیل توانست بازتاب وسیعی در میان نخبگان، فعالان رسانهای و فضای اجتماعی استان بهجا بگذارد.
- نویسنده : عباس اکبری زاده
