دیروز، وقتی بیانات رهبر انقلاب درباره جایگاه زن را شنیدم، نه فقط بهعنوان یک فعال رسانهای، بلکه بهعنوان یک زن، حس کردم این سخنان آرامآرام روی شانههایم مینشینند؛ شبیه تکلیف، شبیه مسئولیت، شبیه دعوت به بیداری.
من زنی هستم که قلم در دست دارد، رسانه در اختیار دارد، و میداند هر جملهای که مینویسد، میتواند ذهن یک دختر جوان را بسازد یا درهم بشکند. همین است که امروز بیش از همیشه، نقش ما زنانِ رسانهدار روشنتر میشود.
زن؛ نفس خانه، تپش زندگی
وقتی رهبر انقلاب فرمودند:
«زن کارگزار خانه نیست؛ مدیر خانه است.»
در دل گفتم: چه تعبیر دقیقی.
چون ما زنان، خانه را فقط اداره نمیکنیم؛
ما در خانه زندگی را جاری میکنیم.
نبض کودک در دست ماست، آرامش مرد در نگاه ماست، و هویت خانواده در آغوش ما خلاصه میشود.
این مدیریتِ زنانه، از جنس اقتدارِ بیصداست؛
قدرتی که فریاد نمیزند اما جهان را تغییر میدهد.
غرب، بدن زن را گرفت؛ ایران، روح او را نگه داشت
وقتی رهبر انقلاب گفتند بزرگترین گناه فرهنگ غرب «ابزاریکردن زن» است،
تمام سالهایی در ذهنم آمد که رسانههای غربی کوشیدند به من و میلیونها زن دیگر بقبولانند ارزش ما در «ظاهر» است، در «نمایش» است، در «متاع بودن» است.
اما حقیقت این است:
ما زنها روح داریم، هویت داریم، عمق داریم؛
و انقلاب اسلامی این را دوباره به ما برگرداند.
ایران به زن گفت: تو کالا نیستی؛
تو محور تمدن هستی.
محبت؛ جایی که زن نفس میکشد
بیانات رهبر انقلاب درباره اینکه
«مهمترین نیاز زن، محبتِ ابراز شده از سوی همسر است»،
چیزی بود که همه ما زنان در عمق وجودمان لمسش میکنیم.
زن با محبت زنده میشود
با مهربانی باز میشود
با احترام میشکفد.
ما زنان، به محبت نیازمندیم نه از سر ضعف،
بلکه چون با عشق، جهان را بزرگتر و روشنتر میکنیم.
زن رسانهای؛ نگهبان ذهن دختران کشور
وقتی رهبر انقلاب فرمودند رسانهها باید مراقب ترویج تفکر غلط غرب باشند،
در دل خودم زمزمه کردم:
این خطاب مستقیم به ما زنانی است که مسئولیت رسانه داریم.
دختران امروز ایران،
بخشی از مادرشدنهای فردا هستند،
بخشی از آیندهسازی این کشورند،
و بخش بزرگی از ذهنشان از دل محتوایی شکل میگیرد که ما منتشر میکنیم.
ما حافظان هویت زن ایرانی هستیم.
ما نگهبانان روح خانوادهایم.
ما روایتگر شکوه زن مسلمانیم.
زن ایرانی؛ هم دل دارد، هم عقل، هم رسالت
زن ایرانی میتواند کودک را در آغوش داشته باشد
و در همان حال
برای یک شهر تصمیم بگیرد.
میتواند اشک بریزد
و همان لحظه
قویترین سخنرانی را ایراد کند.
میتواند سفره خانه را بچیند
و فردای جامعه را طراحی کند.
این تناقض نیست؛
این «معجزه زن» است.
بهعنوان یک زن مدیرمسئول
من باور دارم امروز،
تکلیف رسانهای ما زنان از همیشه روشنتر است:
ما باید زن را همانگونه که هست روایت کنیم؛
با روح، با عمق، با کرامت، با عقل، با مهر.
نه زنِ غربزدهی بیهویت.
نه زنِ تضعیفشدهی بیاثر.
بلکه زن اصیل ایرانی؛
زنی که ستون خانه است و سازنده آینده.
قلم ما، باید ادامه نگاه رهبر باشد؛
و ادامه امید دختران این سرزمین.
- نویسنده : فرزانه محمودی
