این روزها در راهروهای دیپلماسی انرژی، سخن از تصمیمی است که لرزه بر اندام «پترودلار» انداخته است. خبرهای غیررسمی از شرط جدید ایران برای عبور نفتکشها از تنگه هرمز حکایت دارند؛ شرطی که اگر از «یوان» فراتر رود و به «ریال» ختم شود، بزرگترین جراحی اقتصادی تاریخ معاصر رقم خواهد خورد.
چرا این یک فرصت تاریخی برای ایران است؟
تنگه هرمز، تنها یک معبر آبی نیست؛ بلکه «ضامنِ بقای» اقتصاد بینالملل است. امروز که اقتدار نظامی نیروهای مسلح ما، امنیت این شاهرگ را به نام ایران سند زده است، نوبت به آن رسیده که «پول ملی» نیز سهم خود را از این اقتدار بردارد.
اگر معامله با ریال، شرط عبور از هرمز شود، قدرت پول ملی ما نه در طی سالها، بلکه «یکشبه» بازخواهد گشت. وقتی دنیا مجبور باشد برای تامین انرژی خود، تقاضایی میلیاردی برای ریال ایجاد کند، ارزش پول ما به جایگاهی بازمیگردد که شایسته ملت بزرگ ایران است. این یعنی پایان تورم وارداتی و آغاز دورانی که در آن، ایران نه یک «پذیرنده ارز»، بلکه «تعیینکننده قواعد بازی مالی» در جهان است.
ما از یوان عبور میکنیم تا به ریال برسیم.
استفاده از ارزهای واسط مثل یوان، گام اول است، اما هدف نهایی باید حاکمیت ریال بر خلیج فارس باشد. این همان «امید واقعی» است؛ امیدی که ریشه در غیرت نیروی دریایی ایران دارد. ما ثابت کردهایم که در میدان جنگ، مردِ پیروزیم؛ اکنون زمان آن است که در میدانِ اقتصاد نیز، با تکیه بر «ژئوپلیتیک هرمز»، اعتبار جهانی ریال را احیا کنیم.
آینده از آنِ ماست؛ کافی است به قدرتِ جغرافیایی و ثروتِ ملی خود ایمان بیاوریم.
- نویسنده : عباس اکبری زاده
