امسال در آستانه آخرین چهارشنبه سال ۱۴۰۴، ایران عزیزمان در میانه‌ی یک نبرد سرنوشت‌ساز و تمام‌عیار قرار دارد. در روزهایی که صدای انفجار موشک‌ها و پرواز جنگنده‌های دشمن، قصد دارد آرامش را از سفره‌های مردم برباید، نسل شجاع و وطن‌پرست امروز، تصمیمی متفاوت و بزرگ گرفته است.

ما امسال به سنت‌های آسیب‌زا و ترقه‌های پر سر و صدا، یک «نه» قاطع می‌گوییم. این خاموش کردنِ آگاهانه‌ی آتش و مواد محترقه، پیامی روشن به جهان است:

۱. صلح‌طلبی در عین اقتدار: ما ملتی هستیم که شادی را در صلح و امنیت می‌جوییم، نه در خشونت و ابزارهای انفجاری.
۲. تفکیک صدای خودی از دشمن: در روزهایی که گوش‌هایمان باید تیز و آماده برای شنیدن هشدارهای دفاعی باشد، اجازه نمی‌دهیم صدای ترقه‌ها، آرامشِ روانیِ خانواده‌ها و تمرکزِ مدافعان وطن را بر هم بزند.
۳. پرهیز از شباهت با ابزار دشمن: وقتی دشمن با بمب و موشک به سراغ ما می‌آید، ما با پرهیز از بمب‌های کوچک دستی، نشان می‌دهیم که فرهنگ ما بر پایه زندگی است، نه تخریب.

امسال «چهارشنبه‌سوری» برای ما، گرمای محفل خانواده و دعا برای پیروزی رزمندگان اسلام است. ما با جایگزین کردن آرامش به جای آتش‌بازی، به دشمن ثابت می‌کنیم که ایران، دژی مستحکم از انضباط و همبستگی است که هیچ صدایی نمی‌تواند در آن رخنه کند.