از مرز مهران تا اعماق اقیانوس آرام، موج بی‌کران زائران حسینی در حرکت است؛ عشقی که نه گرمای سوزان ۶۰ درجه، نه فاصله‌های هزاران کیلومتری و نه سختی‌های جان‌فرسا توان مقابله با آن را دارند. گویی خود زمین، در سکوتی مقدس، پای این زائران را می‌بوسد؛ بوسه‌ای آکنده از آرامش و نیرو که جان‌ها را برای طی کردن مسیر دشوار، قوت می‌بخشد.

روزگاری زمین در کربلا، پای مطهر امام حسین (ع) را بوسید و آن خاک مقدس شد؛ اکنون تمام خاک‌های جهان در عطش بوی حسین (ع) می‌سوزند و مشتاقند نخستین بوسه عشق را بر پای عاشقان اربعین بنشانند. این بوسه‌ها نه فقط نشانه احترام، که نوید بخش پیوندی عمیق میان خاک و جان، بین زمین و آسمان است؛ پیوندی که هر قدم زائر را به معجزه‌ای زنده تبدیل می‌کند.

در این مسیر، سختی‌ها رنگ می‌بازند و هر نفس، طنین دعایی‌ست که از دل میلیون‌ها عاشق سر می‌زند؛ عشقی که فراتر از مرزها و زمان‌ها، زبان مشترک قلب‌های عاشق است.