سپیده‌دمی که از فراز تنگه هرمز برآمد، تنها آغاز یک روز نبود؛ آغاز عصر جدیدی بود که در آن شریان‌های حیاتی جهان به اراده‌ی «نگهبانان آب» گره خورد. دیشب، زمانی که امواج خلیج‌فارس سیلیِ غیرت را بر صورت ناوگان رو به افول آمریکا می‌کوفتند، جهان در بهت فرو رفت. قدرت پوشالی مدعیان جهانی، در برابر […]

سپیده‌دمی که از فراز تنگه هرمز برآمد، تنها آغاز یک روز نبود؛ آغاز عصر جدیدی بود که در آن شریان‌های حیاتی جهان به اراده‌ی «نگهبانان آب» گره خورد. دیشب، زمانی که امواج خلیج‌فارس سیلیِ غیرت را بر صورت ناوگان رو به افول آمریکا می‌کوفتند، جهان در بهت فرو رفت. قدرت پوشالی مدعیان جهانی، در برابر صلابت صخره‌های هرمز در هم شکست تا جایی که کاخ سفید، عاجزانه دست تمنا برای آتش‌بس دراز کرد. اما در دل این صدفِ سنگی، مرواریدی نهفته است که جهان هنوز شکوهش را ندیده است: «ماکان». او که همچون یونس (ع) در شکم نهنگِ اراده، لرزه بر اندام ارتش مزدوران انداخت. ماکان نه یک نام، که یک مکتب است؛ مکتبی که ثابت کرد حتی در قعر تاریکی و در میان آهن‌پاره‌های دشمن، می‌توان قلبِ استکبار را از کار انداخت. امروز هرمز نه یک گذرگاه، که بن‌بستِ ابرقدرت‌های تاریخ است.