ملکشاهی، دیاری که از دیرباز قلعه‌ای مستحکم بر دامنه‌های تاریخ ایثار بوده است، امروز در آیینی باشکوه، فرزند دلیر خود شهید علی‌احمد جمشاهی را بدرقه کرد. جانبازی که سال‌ها با جراحت‌های جسمی هفتاد درصد، اما با روحی صددرصد عاشق، زیستنی شهیدگونه را تجربه کرد و سرانجام در آغوش خاک وطن آرام گرفت.

فضای روستای قلعه‌جوق آکنده از حال و هوای عزا و افتخار بود؛ از میدان ایثار تا کوچه‌های تنگ روستا، مردم با پرچم‌های سرخ و سیاه، اشک و صلابت را در هم آمیخته بودند. این بدرقه نه تنها مراسم وداع با یک شهید که آیینی برای تجدید بیعت با فرهنگ مقاومت بود؛ گویی هر قدم سوگواران بر خاک، ترجمانی از پیمان دوباره با خون شهدا بود.

شهید جمشاهی، ادامه‌دهنده راه چهارصد شهید سرفراز ملکشاهی است؛ سرزمینی که بارها و بارها پرچم عزت و وطن‌دوستی را در آسمان ایران اسلامی برافراشته است. امروز نیز با تشییع او، این پرچم دوباره به اهتزاز درآمد؛ پرچمی که نشان می‌دهد ملکشاهی همچنان دژ استوار انقلاب و خاستگاه فرزندان شجاع و جان‌برکف است.

در میان اشک مادران شهید و صلابت رزمندگان دیروز، این حقیقت بار دیگر آشکار شد: هر شهید نه پایان یک زندگی، بلکه آغاز افراشته شدن پرچمی تازه بر قله‌های ایمان و غیرت است.