استان ایلام امروز با چالش‌های اجتماعی متعددی روبه‌روست و بازسازی اعتماد عمومی بیش از هر چیز نیازمند تصمیمات عادلانه در انتصابات است. نادیده گرفتن ظرفیت‌های مدیریتی ملکشاهی، خطری جدی برای سرمایه اجتماعی استان و آینده مشارکت‌های سیاسی خواهد بود.

امروز، قلعه‌جوق شاهد برافراشتن پرچم شهادت بود؛ حضور پرشور مردم، اشک مادران و صلابت رزمندگان دیروز، گواهی بر تداوم فرهنگ ایثار در سرزمینی است که چهارصد بار پرچم عزت و وطن‌دوستی را بر بلندای تاریخ ایران اسلامی به اهتزاز درآورده است.

آن‌جا که دیروز با خون شهدا مرز را حفظ کرد، امروز با بصیرت جوانانش، مرز حقیقت را. هیئت این روستا، شمر زمان را شناخت و بی‌پروا فریاد زد: مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل.

در جریان نشست نخبگان، فرهیختگان و فعالان فرهنگی استان ایلام با رئیس‌جمهور، جوانی هنرمند از شهرستان ملکشاهی که موفق به دریافت تریبون نشد، صدای خاموش فرهنگ بومی را با قلمش فریاد زد. او در نامه‌ای صریح و صمیمی، دغدغه‌های خود درباره نبود زیرساخت فرهنگی، کم‌توجهی به زبان مادری و چالش‌های اجرای برنامه‌های هنری را خطاب به رئیس‌جمهور نگاشت؛ نامه‌ای که حالا می‌تواند زبان گویای بسیاری از جوانان بی‌صدا در مناطق محروم فرهنگی باشد.

ملکشاهی، با وجود مردمی فرهیخته، زنانی مطالبه‌گر و نخبگانی وطن‌دوست، هنوز از زیرساخت‌های اولیه بی‌بهره است. وقتی صحبت از عدالت اجتماعی و توسعه متوازن می‌شود، این شهرستان باید در اول صف باشد، نه انتهای آن. سفر رئیس‌جمهور می‌تواند نقطه عطفی باشد؛ اگر گوش شنوایی برای فریاد خاموشش وجود داشته باشد.

در روستایی که بیست سال تشنه لب می‌نشست، حالا شیرهای آب با فشار باز می‌شوند. پروژه‌ای که با اتکا به توان بومی اجرا شد، نویدبخش آینده‌ای روشن برای مردم بوستانه و مناطق مشابه است.

در مراسمی باشکوه و پرشور، مردم ملکشاهی با حضور گسترده خود از علیرضا جمشاهی و علی کرمی، قهرمانان مسابقات بین‌المللی دوومیدانی، تجلیل کردند؛ دو ستاره‌ای که با افتخار، نام دیار خود را بر بلندای سکوهای جهانی فریاد زدند.