در تاریخ انقلابها، آنچه معادلات سیاسی را دگرگون میسازد، نه لزوماً پایتختها، بلکه حاشیههایی است که به قلب حقیقت تبدیل میشوند. روستای گنبد پیرمحمد عابد در شهرستان ملکشاهی، یکی از همان نقاط حاشیهای بود که در دوران ستمشاهی، به عمد در محرومیت نگاه داشته شد؛
بیبرق، بیآب، بیگاز و بیدسترسی به ابتداییترین حقوق زیستی.
مردان این دیار برای تأمین معیشت، بار هجرت بر دوش کشیدند؛ گاه تا بندرهای جنوب، گاه تا سرزمین عراق.
اما آنگاه که رژیم بعث صدام با حمایت مستقیم آمریکا و صهیونیسم، به خاک ایران تاخت،
زنان و کودکان همین روستا، با خون خود، سند حقانیت مرز و میهن را امضا کردند.
امروز، محرم ۱۴۴۷، هیئت این روستا دیگر صرفاً محفلی برای سوگواری نیست؛
بلکه به سنگر بازخوانی تاریخ، تقابل با تحریف، و اعلام موضع در برابر شمرهای عصر ما بدل شده است.
در این مجلس، با الهام از کلام شهید مطهری، عزاداری به آگاهی بدل شد:
«شمر مرده است، شمر امروزت را بشناس!»
و شمر امروز برای مردم گنبد پیرمحمد عابد، شمایلی دارد آشنا:
آمریکای سلطهگر، اسرائیل کودککش، و هر حاکمیتی که در برابر حقیقت عاشورا بایستد.
این هیئت، در اقدامی نمادین، با صدای واحد فریاد زد:
مرگ بر آمریکا | مرگ بر اسرائیل
و بر شمشیر بصیرت، نام ولایت را حک کرد.
در نگاه راهبردی به تحولات ایران معاصر، روستاها همواره نقطه آغاز جهشهای بزرگ بودهاند؛
در انقلاب ۵۷، این روستاییان بودند که زودتر از پایتخت، به ندای امام خمینی لبیک گفتند؛
و امروز نیز، همان نسل، اکنون فرزندان خود را در قالب هیئت،
به میدان «شکرگزاری انقلابی» و «حمایت فعال از نظام اسلامی» آوردهاند.
چرا که امروز، روستا دیگر حاشیه نیست.
روستا آباد شده است:
جاده، برق، آب، گاز، خانههای نوساز، اشتغالزایی و خدمات اجتماعی، گواه حضور عدالت است.
و مردمان این خطه، به رسم وفاداری، در کنار نظامی ایستادهاند که ۴۶ سال برای آنها جنگیده است.
امروز، گنبد پیرمحمد عابد، نه تنها بر محرومیت تاریخی خود غلبه کرده، بلکه در صف اول جهاد تبیین و روایت حقیقت ایستاده است.
هیئتی که نشان داد عزاداری، اگر با شناخت و موضعگیری همراه باشد، میتواندهم مکتب باشد، هم رسانه، هم سنگر.
- نویسنده : عباس اکبری زاده
