چند روز پیش، تصویری منتشر شد که در نگاه نخست شاید فقط یک آستین ریش‌ریش از لباس رهبر معظم انقلاب به نظر برسد. اما با چشمی که تاریخ، معرفت و سیاست را همزمان می‌بیند، این آستین دروازه‌ای است به گودال قتلگاه کربلا؛ جایی که فرزند زهرا(س) برای خدا، اسلام، عدالت اجتماعی و امر به معروف و نهی از منکر، جان خود را در راه حق فدا کرد.

پیراهنی که مادر، بانوی دو عالم، با دستان خویش دوخت و بر قامت فرزند پوشاند، امروز در آستین رهبر امت جلوه می‌کند؛ نشانی از پیوند ناگسستنی فطرت، ایمان و رهبری. نگاه دقیق به این آستین، نه تنها مخاطب را به تاریخ عاشورا پیوند می‌دهد، بلکه درکی عمیق از استمرار حماسه و ارزش‌های اسلامی در متن جامعه امروز ایران ارائه می‌دهد؛ جامعه‌ای که هویت، دین و سیاست در آن به مثابه نخ تسبیحی به هم آمیخته‌اند.

این آستین، صرفاً یک لباس نیست؛ یک متن بصری و نمادین است؛ متنِ صلابت، ایثار، شجاعت و معرفت که هزار و چهارصد سال گذشته را در یک قاب جمع کرده و امروز به مخاطب یادآوری می‌کند که مسیر هدایت و ولایت، همچنان پابرجاست.

در یک کلام: آستین، زبان مادر است؛ زبان زهرا(س) که در قامت فرزند، در رهبر امت تکرار می‌شود.

لبیک یا خامنه‌ای