اجماع بومی و سرمایه اجتماعی آغازین در انتخاب استاندار ایلام، امیدهای زیادی را ایجاد کرد؛ اما یازده ماه بعد، چالش‌هایی همچون تکرار مدیران، بی‌توجهی به شهرستان‌های محروم و غفلت از اطلاع‌رسانی حرفه‌ای، همچنان گریبان توسعه استان را می‌گیرد.

سال ۱۴۰۴ به نیمه رسید؛ سالی که گرمایش نه‌فقط در دما و طبیعت، بلکه در سیاست و مدیریت استان ایلام هم خود را نشان داد. اکنون یازده ماه از حضور دکتر احمد کرمی در جایگاه عالی‌ترین مقام اجرایی استان می‌گذرد و زمان آن فرا رسیده است که با نگاهی تحلیلی و نه صرفاً خبری، کارنامه مدیریتی ایشان و دستگاه‌های اجرایی هم‌راستا با استانداری مورد ارزیابی قرار گیرد.

اجماع بومی و سرمایه اجتماعی آغازین

در ابتدای دولت دکتر پزشکیان، رسانه‌ها، فعالان سیاسی، اجتماعی و حتی اقوام و طوایف مختلف استان ایلام، با کنار گذاشتن اختلافات دیرینه بر سر یک نقطه هم‌داستان شدند: لزوم انتخاب یک استاندار بومی. این اجماع کم‌سابقه، سرمایه‌ای اجتماعی بود که می‌توانست موتور محرک تحولات اساسی در استان شود. رسانه‌ها نیز به احترام این اجماع و برای تقویت ثبات مدیریتی، قلم نقد را برای مدتی کنار گذاشتند تا فرصت تثبیت برای دکتر کرمی فراهم شود. اکنون اما پس از گذشت نزدیک به یک‌سال، انتظار طبیعی جامعه این است که این سرمایه اجتماعی به دستاوردهای عینی و ملموس تبدیل شده باشد.

چالش نخست: کندی و تکرار در انتصابات

مدیریت در استان‌های مرزی مانند ایلام، نیازمند سرعت عمل، جسارت و شکستن چرخه‌های بسته مدیریتی است. با این حال، نخستین نقد جدی به کارنامه دکتر کرمی، کندی در انتصابات و بازگشت مدیران تکراری است. بسیاری از چهره‌های منصوب‌شده، پیش‌تر نیز در همان جایگاه‌ها حضور داشته‌اند اما نتوانستند کارنامه درخشانی از خود به جای بگذارند. استمرار این چرخه معیوب، نه‌تنها امید به تحول را کمرنگ می‌کند بلکه انگیزه نخبگان جوان برای ورود به عرصه مدیریت را از بین می‌برد.
اصل دموکراسی ایجاب می‌کند که نخبگان جدید، از همه شهرستان‌ها و طیف‌ها، امکان مشارکت در مدیریت استان را داشته باشند. شهرستان‌های محروم اما اثرگذار مانند ملکشاهی، هلیلان و بدره هنوز سهم شایسته‌ای از این گردش نخبگانی ندارند؛ شهرستان‌هایی که در بزنگاه‌های انتخاباتی، بیشترین مشارکت و فداکاری را برای نظام و انقلاب نشان داده‌اند.

مهران؛ دیاری با حق تاریخی

شهرستان مهران نه‌فقط یک نقطه مرزی، بلکه سرمایه استراتژیک ملی است. این شهر در دوران دفاع مقدس، با خون فرزندانش بر گردن انقلاب حق دارد و امروز نیز در اربعین حسینی، میزبان میلیون‌ها زائر از سراسر ایران و جهان است. با این حال، به اذعان افکار عمومی، در انتصابات اخیر به ایلات و طوایف اصیل شوهان و مهرانی آن‌گونه که شایسته بود توجه نشد.
از سوی دیگر، مبلمان شهری و سیمای مهران همچنان با استانداردهای لازم برای یک شهر بین‌المللی فاصله دارد. مردمی که بار سنگین میزبانی زائران را به دوش می‌کشند، حق دارند شهری در شأن خود و زائران سیدالشهدا(ع) داشته باشند.

غفلت از شورای اطلاع‌رسانی؛ بی‌صدایی دولت در ایلام

در عصر ارتباطات و هوش مصنوعی، رسانه بازوی اصلی دولت‌ها در اقناع افکار عمومی است. با این وجود، یکی از نقاط ضعف جدی استانداری در یازده ماه گذشته، عدم تعیین تکلیف شورای اطلاع‌رسانی دولت در ایلام است. این خلأ باعث شده رسانه‌های استان انگیزه خود را از دست بدهند و جریان تولید خبر تضعیف شود.
نمونه بارز این ضعف، ماجرای بازگشایی مرز چیلات بود؛ خبری به این اهمیت، به‌جای آن‌که با پیوست رسانه‌ای دقیق و حرفه‌ای منتشر شود، توسط افراد غیررسانه‌ای و بدون مجوز در گروه‌های مجازی دست‌به‌دست شد. چنین رخدادی نشان می‌دهد که مدیریت رسانه‌ای استانداری هنوز به بلوغ لازم نرسیده و فرصت‌های مهم در حوزه اطلاع‌رسانی از دست می‌رود.

سخن پایانی

جناب دکتر کرمی! ایلام استانی مرزی، حساس و پرظرفیت است. در چنین استانی، نمی‌توان با محافظه‌کاری و تکرار چهره‌های قدیمی، مسیر توسعه را هموار کرد. امروز از شما انتظار می‌رود که:

با شجاعت، چرخه بسته مدیران تکراری را بشکنید؛

به توازن منطقه‌ای و عدالت شهرستانی پایبند باشید؛

مهران را به جایگاه واقعی خود در تراز ملی برسانید؛

و مهم‌تر از همه، به رسانه‌های حرفه‌ای استان اعتماد کنید و با فعال کردن شورای اطلاع‌رسانی، اعتماد فرهیختگان را به دولت بازگردانید.

ایلام به مدیریتی نیاز دارد که نه اسیر مشاوره‌های سطحی شبکه‌های مجازی باشد و نه در حصار تردید باقی بماند؛ مدیریتی که بر اساس دانش، شهامت و ارتباط واقعی با جامعه حرکت کند.

به احترام بومی بودن استاندار ایلام و حمایت از ایشان، بسیاری از نقدهای دیگر فعلاً بیان نمی‌شود. امید است استاندار محترم در راه خدمت به دژ اول و مستحکم انقلاب اسلامی، پایتخت خادمان اربعین موفق و سربلند باشند.

  • نویسنده : عباس اکبری زاده