پ.ک.ک طی دهه‌های اخیر، همزمان با تغییر فاز عملیات خود از تروریسم فیزیکی به جنگ نرم، رویکردی هدفمند در بهره‌برداری ابزاری از هویت زنانه اتخاذ کرد. در این استراتژی، زن کُرد نه به‌عنوان سوژه‌ای کنشگر در عرصه مقاومت، بلکه به‌مثابه ابژه‌ای رسانه‌ای برای مصرف تصویری در جهان سلبریتیسم و ژورنالیسم بحران بازنمایی شد. این پرونده تحلیلی می‌کوشد نشان دهد چگونه ایدئولوژی تجزیه‌طلبی، در پوشش آزادی زن، عملاً دست به سیاست‌زدایی از زنان زده و بدن زن را به صحنه نزاع ژئوپلیتیکی تقلیل داده است.