امام علی (ع)، محراب خونین؛ چادر زهرا (س)، سقف دلهای سوخته.
چادر زهرا (س)، پناهِ خونینِ ولایت در شب مظلومیت علی (ع)
در شب مظلومیت علی (ع)، چادر فاطمه (س) میتواند به عنوان یک نماد از قدرت زن مسلمان و عشق بیپایان به خدا و اهل بیت (ع) در دلها زنده شود. این چادر نه تنها در پیروزیها، بلکه در سختترین لحظات تاریخ، پناهی است برای کسانی که جویای حقیقت و عدالتند.
شب شهادت مولاست. کوفه در سکوتی سنگین فرو رفته، و محراب خونین، هنوز بوی یاس میدهد.
شمشیری که زهرش، زمین را به لرزه انداخت، بر پیکر مردی فرود آمد که تمام هستیاش را در راه خدا بخشید. اما چه کسی مرهم زخم علی (ع) شد؟ چه چیزی میتوانست بر پیکر خستهی او آرامش بپاشد؟
چادری که از فاطمه (س) به یادگار مانده بود، نه فقط برای زنان حجاب بود، که مرهم دردهای مردترین مرد جهان شد. همان چادر که گاه، سجادهی خونین ولایت میشد و گاه، کفنِ سیدالشهداء (ع) در صحرای عطشناک کربلا. همان چادری که زینب (س) با آن اشکهای یتیمی را پاک کرد، و شبهای خرابه را پناه کودکانِ بیپناه شد.
امشب، شب قدر است. شب نزول قرآن بر دلِ امینترین انسانها. و مگر نه اینکه زیر همان چادر زهرا (س)، علی (ع) و حسین (ع) قامت بسته و نمازِ عاشقانهی توحید خواندهاند؟ قرآن در این چادر نازل شد، همانجا که دعا مستجاب میشود، همانجا که آسمان به زمین نزدیکتر است.
در این شب نورانی، از خدا میخواهم که به برکت این چادر مقدس، گره از مشکلات همهی هموطنان بگشاید و دلهای عاشقان ولایت را آرام کند.
بِعَلی (ع)، بِفاطِمَة (س)، بِالحُسَین (ع)…
چادره زهرام و بیارید و بزارید روی چشمام
یکمی آروم بگیره دردام
دیگه امشب خسته خسته شدم از غصه و غم هام
تا نفس دارم یاد اون روز ها
بی زهرا سخت بود این سالا واویلا
جون به لب هام بود تا حالا واویلا
واویلا واویلا
وَالشَّفَقِ وَاللَّیْلِ وَمَا وَسَقَ
- نویسنده : فرزانه محمودی
