در تقویم حماسههای ملت ایران، سوم خرداد فقط یک روز نیست؛ یک فصل است در تاریخ ایستادگی ملتی که نه در میدان دیپلماسی، که در کوچههای خونآلود خرمشهر با گلوله، غیرت، ایمان و عفاف، استقلال خود را فریاد کرد.
مقاومت خرمشهر، صرفاً نظامی نبود؛ یک الگوی تمامقد از هویت دینی، ملی، و مردمی ایران بود؛ زنانی که با چادرهای خاکیشان سنگر ساختند، مردانی که با لبهای تشنه، در برابر سیل دشمن ایستادند و حتی یک وجب از خاک را به بیگانه ندادند.
و اکنون، در بیش از سه دهه پس از آن آزادسازی، باید از آنانی که خود را وارثان جمهوریت و اصلاحات میدانند، پرسید:
آیا شما به مدل زنان خرمشهری در دفاع مقدس باور دارید یا دل در گرو پساایسمهای بیریشه غربی بستهاید؟
آیا وقتی کاشفان حجاب به خیابانها میآیند، و نظام ارزشی ملت را به سخره میگیرند، در قامت منتقد ظاهر میشوید یا در سکوتی ایدئولوژیک پنهان میمانید؟
آیا هنوز به آن “نه بزرگ” ملت ایران به سلطه جهانی باور دارید؟
خرمشهر با گلوله آزاد شد، نه با لبخند. مقاومت، پاسخ به تجاوز بود، نه دعوتنامهای به گفتوگوی برابر با متجاوز. آیا اصلاحطلبان امروز مرز خود را با رویکرد سازشگرایانه و پذیرش هر سطحی از گفتگو با شیطان بزرگ روشن کردهاند؟
مرزهای شما با آشوبطلبان، نژادپرستان نوظهور و سکولارهای متوهم کجاست؟
وقتی شعار «ما آریایی هستیم، عرب نمیپرستیم» در خیابان شنیده میشود، آیا اصلاحطلبان با داعیه عقلانیت سیاسی، نسبت به چنین نفاقافکنی و قومستیزی روشنگری میکنند؟ یا منفعت سیاسی، شما را به مماشات وامیدارد؟
لازم به ذکر است سید محمد خاتمی از جامعه روحانیت است، در حالی که برخی با سردادن شعار «ما آریایی هستیم، عرب نمیپرستیم» در تقابل با هویت اسلامی و روحانیت گام برمیدارند.
از میراث اصلاحات چیزی جز تناقض نمانده است اگر با معیارهای دوگانه عمل کنید.
شما «زندهباد مخالف من» را شعار میدهید، اما در میدان عمل، مخالفان را با بیرحمی رسانهای تخریب میکنید. آیا این دموکراسی است که عکس مدیران دولت قبل را همچون متهمان جنایت منتشر میکنید؟ این است مدارای اصلاحطلبانه؟
و نهایتاً، آیا اصلاحات امروز آمادگی عبور از سایهها را دارد؟
وقتی سید محمد خاتمی از مهندس موسوی عبور کرد و وارد انتخابات شد، آیا پیروان او نیز جرأت پایان دادن به این دوگانگی را دارند؟ آیا وقت آن نرسیده گفتمان اصلاحطلبی، تکلیف خود را با چهرههای در سایه، با رهبران غیررسمی و پروژههای انتخاباتی پنهان مشخص کند؟
خرمشهر آزاد شد، کوچه به کوچه، خانه به خانه، خون به خون. اما هنوز در برخی اردوگاههای سیاسی، شفافیت، جسارت و صداقت در محاصره است. اگر آزادی یک شهر نماد پیروزی ملت بود، امروز صداقت در سیاست باید نماد بلوغ اصلاحطلبی باشد.
اگر اصلاحات همچنان داعیه حضور در ساخت سیاسی کشور دارد، زمان آن فرا رسیده است که از حاشیهسازی، هنجارشکنی و بازی در زمین دشمن اعلام برائت کند. تاریخ، منتظر نمیماند.
سالروز آزادسازی خرمشهر، نماد روشنِ غیرت و پیروزی ملت ایران است؛ امیدواریم شفافیت نیز در عرصه گفتمانهای سیاسی آزاد شود.
- نویسنده : عباس اکبری زاده
