دانشگاه علوم پزشکی در یک دهه اخیر، گرفتار ترکیبی از سوءمدیریت عمدی و سهلانگاریهای ساختاری شده بود؛ انتصابات فاقد صلاحیت تخصصی، بهکارگیری پیمانکاران بیتعهد، و تبدیل این نهاد کلیدی به محل استخدامهای غیرکارشناسی، نتیجهای جز تضعیف روحیه و جایگاه کادر درمان در پی نداشت. در سالهای اخیر، این روند تا جایی پیش رفت که عدم پرداخت حقوق، معوقات طولانیمدت و نادیده گرفتن ابتداییترین مطالبات مدافعان سلامت، به اعتراضات خیابانی منجر شد؛ اعتراضی که از پزشک تا پرستار و نیروهای خدماتی را در بر گرفت.
اما با انتصاب دکتر قیصوری، از پزشکان متعهد، متخصص و مورد اعتماد جامعه پزشکی، دولت و مردم، نقطهعطفی در مدیریت دانشگاه رقم خورد. تنها در بازهی فروردین ۱۴۰۱ تا نیمه نخست ۱۴۰۳، بالغ بر یک همت از مطالبات کادر درمان پرداخت شد. نتیجه این رویکرد، نهتنها حل معضل اقتصادی بلکه بازگشت آرامش به مراکز درمانی بود؛ آرامشی که بار دیگر تصویر زیبای پرستاری مهربان را تداعی کرد که در راهروی بیمارستان، آرام و با لبخند از همراهان میخواهد «برای آرامش روانی بیمار، سکوت را رعایت کنید.»
با این حال، در شرایطی که دانشگاه علوم پزشکی ایلام پس از مدتها رنگ ثبات و کارآمدی به خود گرفته، برخی افراد که نه بیمارند، نه همراه بیمار، نه مسئول، با انتشار شایعات بیاساس در فضای مجازی، بار دیگر در تلاشاند آرامش کادر درمان را مختل سازند. شایعاتی که با هدف معرفی سرپرست جدید دانشگاه مطرح شدهاند، در حالی است که هیچ تصمیم رسمی در این زمینه اتخاذ نشده و دکتر قیصوری همچنان با قدرت در حال خدمترسانی است.
بررسی سوابق این تخریبها در فضای مجازی نشان میدهد عاملان آن، در مواجهه با مدیرانی که به درخواستهای غیرقانونی آنان پاسخ منفی میدهند، دست به فرافکنی و تخریب شخصیت میزنند و خود را پشت نام رأی به رئیسجمهور یا انتساب به ستادهای سیاسی پنهان میکنند.
از نهادهای نظارتی و امنیتی انتظار میرود سلامت عمومی را از دایرهی ملاحظات سیاسی خارج دانسته و با عوامل اختلال در نظم حوزه درمان، برخوردی جدی، قانونی و بدون مماشات داشته باشند. سلامت مردم نه ابزار معامله سیاسی است و نه جایگاه آزمون منافع فردی. دانشگاه علوم پزشکی باید محل خدمت صادقانه باقی بماند؛ نه قربانی اغراض ویرانگر.
- نویسنده : فرزانه محمودی
