وقتی پسران ایلام ، مردان میدان می‌شوند، رقابت جای خود را به رفاقت می‌دهد. در نشست با رئیس‌جمهور، این یک دروازه‌بان بود که با پاس دادن تریبون به قهرمانی برخاسته از روستا، تصویر تازه‌ای از ایلام، اخلاق و شجاعت به نمایش گذاشت.

در میانه ازدحام صداها، نگاه‌ها و آرزوها، گاه یک کنش کوچک، یک اشاره، یا حتی واگذاری آگاهانه یک فرصت، می‌تواند تصویری ماندگار از بلوغ و اخلاق اجتماعی به ثبت برساند؛ تصویری که نه در لابلای سخنرانی‌ها، بلکه در خلوت وجدان عمومی جا خوش می‌کند. نشست رئیس‌جمهور با نخبگان، فرهیختگان و فعالان فرهنگی و ورزشی استان ایلام، بستر چنین صحنه‌ای بود؛ و بازیگر این قاب، ساسان حاتمی، دروازه‌بان ملی‌پوش تیم ملی هاکی و فرزند دیار غیرتمند ایلام.
حاتمی، که امروز در جایگاه روابط عمومی اداره‌کل ورزش و جوانان استان نیز ایفای نقش می‌کند، در آن لحظه خاص، درک بالاتری از حضور در یک جلسه سیاسی-فرهنگی از خود نشان داد. وقتی متوجه شد علی هاشمی، قهرمان وزنه‌برداری جهان و افتخار ملی ایران، در میان حاضران نشسته، با وقاری مثال‌زدنی از رئیس‌جمهور خواست در صورت نبود زمان کافی، تریبون خود را به او واگذار کند تا صدای اصلی ورزشکاران از زبان کسی شنیده شود که از دل رنج برخاسته و تا قله رفته است.
در زمانه‌ای که بسیاری، حضور در چنین محافلی را ابزاری برای «دیده شدن» و نمایش فردی تلقی می‌کنند، ساسان حاتمی دروازه را گشود تا گل جوانمردی، نه به‌سوی شهرت، بلکه به‌سوی وفاق، مطالبه‌گری هوشمندانه و کنش‌گری اخلاق‌مدار به ثمر بنشیند. این صحنه، چیزی بیش از یک «حُسن نیت فردی» بود؛ بازتابی از بلوغ نهادی در ورزش استان، که خود را نه در رقابت‌های درون‌سازمانی، بلکه در حمایت از سرمایه‌های انسانی و قهرمانان برخاسته از حاشیه‌ها تعریف می‌کند.
علی هاشمی، که دو بار پرچم ایران را در میادین جهانی به اهتزاز درآورده ـ حتی در خاک آمریکا ـ در چند دقیقه‌ای که تریبون به او سپرده شد، نه فقط از خودش، بلکه از یک جغرافیا سخن گفت. از کودکی در روستای محروم، تمرین در زمین‌های ناهموار و وزنه‌هایی که بارشان سنگین‌تر از آهن بود؛ بار نگاه‌های بی‌اعتنا و بودجه‌های نارس.
او صریح و ریشه‌ای، خواستار بازنگری در نگاه دولت به ورزش استان‌های مرزی شد. علی هاشمی به‌درستی تأکید کرد که عدالت ورزشی بدون حمایت صنایع ثروتمند، بدون هم‌افزایی پتروشیمی‌ها و پالایشگاه‌ها با باشگاه‌ها و استعدادهای بومی، تحقق نمی‌یابد. او از رئیس‌جمهور خواست همان‌گونه که از تولید حمایت می‌شود، از قهرمانی و افتخارآفرینی نیز پشتیبانی نظام‌مند صورت گیرد.
اما پایان‌بندی جلسه هم حامل نشانه‌ای دیگر از بلوغ بود. حاتمی، که سخنش را با کنش‌گری فرهنگی آغاز کرده بود، آن را با مطالبه‌ای راهبردی پایان داد: استقلال نفت و گاز استان ایلام. جمله‌ای که اگرچه ساده ادا شد، اما حامل مفهومی عمیق از پیوند بین توسعه‌ی اقتصادی، عدالت سرزمینی و ارتقاء اجتماعی-ورزشی مناطق مرزی است. او با هوشمندی، گره ورزش را با سیاست و توسعه باز کرد؛ و نشان داد مطالبه‌گری حرفه‌ای، نه از نارضایتی می‌آید، بلکه از امید به بهتر شدن و عزم برای پیشرفت متوازن است.
در این جلسه، شاید صدها جمله گفته شد؛ اما «گل جوانمردی» ساسان حاتمی، همان لحظه‌ای بود که یک دروازه‌بان، به جای دفاع، به جای خودنمایی، توپ را به قهرمانی دیگر سپرد تا گل بزند؛ گلی به دروازه‌ی دولت، به نام صداقت، به کام ورزش، و به رسم رفاقت.

  • نویسنده : عباس اکبری زاده