فردا روز ملی سینماست؛ روزی که مسئولان فرهنگی در سراسر کشور، پیام‌های تبریک صادر می‌کنند و از «هنر هفتم» به عنوان پنجره‌ای برای گفت‌وگو با جهان یاد می‌کنند. اما در ایلام، این تبریک‌ها حال و هوای دیگری دارد؛ چرا که استانی بدون حتی یک سالن فعال سینما، قرار است برای «روز سینما» پیام تبریک دریافت کند!

تصویر کنید: استانی با پیشینه‌ی غنی فرهنگی، با شعر و موسیقی و آیین‌های کهن، با تاریخ پر از روایت و قهرمانی، باید در روز سینما تنها به «خبر تبریک» بسنده کند. نه پرده‌ی نقره‌ای برای نمایش، نه صندلی‌های قرمز برای نشستن، نه چراغ‌هایی که پیش از شروع فیلم خاموش شوند. تنها یک متن تبریک رسمی، بدون حتی سایه‌ی یک تصویر متحرک.

این تناقض، بیش از آنکه طنز باشد، آینه‌ای است از وضعیت مدیریت فرهنگی. تبریک گفتن به استانی که سینما ندارد، مثل هدیه دادن «کلید خانه» به کسی است که بی‌خانه است.

سینما در ایلام، هنوز رؤیایی است روی کاغذ؛ و تبریک روز سینما در اینجا، تنها تلخندی است بر لبان بی‌تماشاگران ایلامی.