حلقه‌های بسته مدیریتی در ایلام همچنان مردانه می‌چرخد. مدیرانی که نه تخصص دارند و نه تجربه، تنها به پشتوانه روابط شخصی در جایگاه تصمیم‌گیری نشسته‌اند؛ در حالی که زنان شایسته و توانمند استان به حاشیه رانده شده‌اند. این بی‌عدالتی، بزرگ‌ترین نقطه ضعف کارنامه استاندار کرمی است.

یک سال از آغاز مأموریت دکتر احمد کرمی در مقام استاندار ایلام می‌گذرد؛ سالی که می‌توانست سال گشودن درهای امید برای نخبگان و نیروهای انسانی شایسته استان باشد. اما اکنون در پایان این سال، پرسشی بزرگ در ذهن افکار عمومی و بدنه‌ی نخبگان شکل گرفته است: چرا سهم زنان ایلامی در مدیریت همچنان پشت دیوار تبعیض و بی‌توجهی باقی مانده است؟

در روزهایی نه‌چندان دور، ستادهای انتخاباتی ریاست‌جمهوری در ایلام شاهد حضور پررنگ بانوانی بود که نه از سر شعار، بلکه از سر باور، در صحنه ماندند. زنانی که با مدارک عالی از دانشگاه‌هایی چون شهید بهشتی، با تحلیل، رسانه، و مدیریت افکار عمومی آشنا بودند و در بزنگاه‌های حساس، بار سنگین فعالیت‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی را بر دوش کشیدند. اما امروز، همان بانوان، تماشاگرانی خاموش در حاشیه میدان‌اند.

فضای پس از انتخابات، برخلاف وعده‌های مشارکت‌گرایانه، به‌شدت مردسالار شد. برخی از مدیران تازه‌وارد نه صلاحیت علمی داشتند و نه تجربه مدیریتی؛ اما به لطف رفاقت و پیوندهای سیاسی، در جایگاه‌هایی نشستند که زمانی آرزوی نخبگان واقعی این سرزمین بود.

این، تنها یک بی‌عدالتی در تقسیم پست‌ها نیست؛ این زنگ خطری است برای سرمایه انسانی استان.
وقتی نیمی از ظرفیت جامعه — زنان متخصص، خبرنگار، فرهنگی، دانشگاهی و اجتماعی — از مدیریت کنار گذاشته می‌شوند، نتیجه چیزی جز فقر تصمیم‌سازی و تکرار مدیریت‌های بی‌اثر نخواهد بود.

زنان ایلامی ثابت کرده‌اند که در بزنگاه‌های سیاسی و اجتماعی، از مردان جلوترند. آنان رسانه ساختند، پیام ساختند، افکار را هدایت کردند و در میدان عمل، صادقانه دویدند. اما امروز، صدای آنان شنیده نمی‌شود؛ گویی سهم‌شان از مدیریت، تنها یک لبخند تشکر در مراسم‌های رسمی است.

در این میان، حتی روابط عمومی‌های منصوب‌شده در برخی دستگاه‌ها، ضعیف‌ترین عملکرد تاریخ رسانه‌ای استان را از خود به‌جا گذاشته‌اند. و این یعنی جای شایستگان، با حلقه‌های دوستی و بی‌تجربگی پر شده است.

اگر استاندار کرمی بخواهد در کارنامه مدیریتی خود نمره قابل دفاعی داشته باشد، باید جسارت بازنگری در این حوزه را نشان دهد.
بازگرداندن اعتماد بانوان نخبه و فعال اجتماعی، نه لطف است و نه امتیاز سیاسی؛ بلکه ضرورت مدیریتی و اجتماعی برای آینده ایلام است.

جامعه‌ای که زنانش ناامید شوند، دیگر توان پیشرفت ندارد.
اکنون وقت آن است که ایلام از سایه مردسالاری بیرون آید و زنان را نه در حاشیه، بلکه در متن مدیریت ببیند.

  • نویسنده : عباس اکبری زاده