جنگ تحمیلی که از نهم اسفندماه بر ملت ایران گسیل شد و داغ بزرگی که با شهادت رهبر حکیم انقلاب بر دلها نشست، در محاسبات دشمنان، نقطهای برای آغاز فروپاشی و تجزیه ایران تلقی میشد. آنها به انتظار نشسته بودند تا شاهد تزلزل در ارکان نظام و گسست میان طیفهای سیاسی باشند، اما واقعیتِ میدان، چراغ ملی استقلال و تمامیت ارضی ایران را با شعلهی «بصیرتِ خواص» روشن نگاه داشت.
رهبر شهید همواره در تمامی چالشها و بحرانهای سیاسی، نقش ویژهای برای «خواص» قائل بودند و از نخبگان انتظار داشتند که با ورود در زمان مناسب، بستر ساز وحدت و همدلی شوند. امروز میبینیم که این آرزوی دیرینهی امام شهید برای تحققِ «وفاق ملی»، در حساسترین برهه تاریخ برآورده شده است.
با معرفی رهبر جدید، آیتالله سید مجتبی خامنهای، در همان ساعتهای اولیه، صحنهای بینظیر از همبستگی رقم خورد. صدور بیانیههای حمایتی از سوی چهرههای متکثر سیاسی همچون سید محمد خاتمی، بیت مرحوم هاشمی رفسنجانی، محمود احمدینژاد و سایر شخصیتهای برجسته، قابِ وفاق ملی را زیباتر از همیشه پیش چشم جهانیان به تصویر کشید.
این قابِ بیعت باشکوه، پیامی صریح به متجاوزان دارد: در خاک ایران، تفاوت سلیقهها در برابر حفظ کیان وطن رنگ میبازد. این اتحادِ همهجانبه، فراتر از یک تشریفات سیاسی، اصلیترین ضامن وحدت و حافظ یکپارچگی «ایران قوی» در برابر طوفانهای تحمیلی است. خون شهدا و هوشمندیِ نخبگان، امروز میثاقی را رقم زده است که هیچ قدرت خارجی قادر به گسستن آن نخواهد بود.
- نویسنده : عباس اکبری زاده


















