حماسه‌ی تشییع رهبر شهید، پیروزی دیگری بر آمریکا بود. دشمن گمان می‌کرد با شهادت رهبر، درخت مقاومت را خواهد خشکاند؛ اما رهبر شهید، در آخرین وداع نیز گندمِ وحدت را در سراسر امت اسلامی کاشت؛ گندمی که از ایران تا عراق، از لبنان تا یمن، از افغانستان تا پاکستان، در دل‌های مؤمنان جوانه زد.

گندمِ وحدت در روزهای تشییع به همه رسید؛ از شیعه تا سنی، از فارس تا عرب، از کرد تا بلوچ، از ترک تا لر. گندمِ وحدت، مرزهای جغرافیا، قومیت، زبان، لهجه، پوشش و سلیقه را درنوردید و دل‌های میلیون‌ها انسان را بر محور اسلام، عزت و مقاومت به هم پیوند زد.

این روزها، امت اسلامی یک مزرعه است؛ مزرعه‌ای که خوشه‌های طلایی آن، دست‌های به‌هم‌پیوسته‌ی ملت‌ها هستند. هر قدم در تشییع، خوشه‌ای از گندمِ وحدت بود و هر اشک، قطره‌ای که این مزرعه را بارورتر کرد.

امام خامنه‌ای، خورشید این مزرعه بود؛ گندمِ وحدت را با ایمان، بصیرت و مجاهدت کاشت و سال‌ها بر آن تابید تا به خوشه‌های عزت و مقاومت تبدیل شود. امروز نیز نور آن خورشید در دل امت اسلامی جاری است و گندمِ وحدتی که کاشت، همچنان نسل به نسل دست‌به‌دست خواهد شد.

خدا را شاکریم برای گندمِ پربرکتِ وحدت؛ گندمی که در مکتب امام شهید خامنه‌ای کاشته شد، با خون شهیدان آبیاری شد و تا تحقق عزت، استقلال و پیروزی امت اسلامی، خوشه خواهد داد.