وقتی سیاست‌پیشه‌ها آش می‌پزند، کودکان گرسنه می‌مانند. ترامپ در نقش سرآشپز، نتانیاهو در نقش آتش‌افروز، و بن‌سلمان در نقش سرمایه‌گذار، دیگی را می‌جوشانند که بویش از خانه‌های ویران غزه بلند شده است.

شیخ حکمت الهجری، رهبر معنوی دروزی‌های سوریه با محکوم‌ کردن درگیری‌های اخیر در استان سویدا، خواستار توقف فوری حملات و عقب‌نشینی کامل نیروهای وابسته به حکومت دمشق از این منطقه شد. او همچنین تأکید کرد که برقراری ارتباط اینترنتی و تلفنی در استان باید در اولویت قرار گیرد تا زمینه آزادی بازداشت‌شدگان و تبادل اسرا فراهم شود. در همین حال، با وجود آتش‌بس اعلام‌شده، درگیری‌ها میان گروه‌های دروزی و نیروهای تکفیری وابسته به الجولانی ادامه دارد.

وقتی بن‌سلمان به‌عنوان اصلاح‌طلب مدرن جهان عرب معرفی شد، کمتر کسی تصور می‌کرد که نتیجه پروژه‌اش، حمله به سوریه و تقویت رژیم صهیونیستی باشد. اکنون، در سایه لالایی‌های دیپلماتیک غرب، سوریه می‌سوزد و ایران باید تصمیم بگیرد: بیداری یا همان خواب خطرناک؟

ایران است؛ خاکی که هر توطئه را در کربلای خود دفن می‌کند و در قربانگاه خون‌های پاک، نقشه‌های خام دشمنان را ذبح می‌کند.

عضو هیئت‌رئیسه مجلس شورای اسلامی از تهیه طرحی دوفوریتی خبر داد که دولت را ملزم می‌کند برای دریافت غرامت از آمریکا و رژیم صهیونیستی به دلیل حمایت از تجاوزات در جنگ ۱۲ روزه، از طریق مراجع حقوقی بین‌المللی اقدام کند. به گفته علیرضا سلیمی، این طرح با حمایت گسترده نمایندگان به‌زودی در صحن علنی مجلس بررسی خواهد شد.

وزیر امور خارجه ایران امروز و در مسیر بازگشت از برزیل در توقفی کوتاه در عربستان سعودی با فیصل بن فرحان همتای عربستانی در دفتر منطقه‌ای وزارت امور خارجه این کشور در جده دیدار و گفت‌وگو کرد.

آن‌جا که دیروز با خون شهدا مرز را حفظ کرد، امروز با بصیرت جوانانش، مرز حقیقت را. هیئت این روستا، شمر زمان را شناخت و بی‌پروا فریاد زد: مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل.

اگر قرار است صدای ملت ایران از تریبون یک رسانه آمریکایی شنیده شود، نباید جای حقیقت با نرم‌گویی عوض شود. آمریکا، نه دوست است نه بی‌طرف؛ او جنایتکار است.

میدان عاشورای ۱۴۴۷، سرشار از شعور انقلابی و خروش ملت‌ها بود؛ جایی که امام خامنه‌ای، چون سلاله‌ی حسین‌بن‌علی (ع)، شمشیر حق را بر قلب باطل فرود آورد. این‌بار از کربلا تا تهران، ندای «لبیک یا خامنه‌ای» لرزه بر ستون‌های نفاق جهانی انداخت.

هرگونه توافق بدون مشارکت واقعی افکار عمومی نه تنها قابل دوام نیست، بلکه می‌تواند پایه‌های امنیت ملی را متزلزل کند