در تحلیل رفتارشناسی سیاسی دونالد ترامپ، بیش از هر چیز با پدیده‌ای مواجه هستیم که می‌توان آن را «سیاست سینوسی» نامید؛ نوسانی مداوم میان تهدیدهای سخت و عقب‌نشینی‌های مصلحتی که نشان‌دهنده فقدان یک دکترین منسجم در قبال قدرت نوظهور ایران است. امروز این منحنی سینوسی، تحت فشار واقعیت‌های میدانی، به پایین‌ترین سطح خود رسیده و در حال ورود به فاز منفی و بی‌اثری مطلق است.

خلیج فارس صرفاً یک اسم نیست؛ سنگر تمدنی و راهبردی ایران در بازی بزرگ انرژی و امنیت جهانی است. واگذاری این سنگر، به‌معنای عبور دشمن از دروازه‌های اقتدار ملی است. در ظاهر، جهان مشغول گفت‌وگوست؛ اما در پشت پرده، واژه‌ها جای گلوله‌ها را گرفته‌اند. حذف نام «خلیج فارس»، تلاشی نرم اما عمیق برای به حاشیه راندن ایران است.