حماس در واکنش به طرح ۲۰ بندی ترامپ برای غزه، با پذیرش اصل آتش‌بس اما رد خلع سلاح و تأکید بر جایگاه خود در دولت آینده، عملاً معادله را تغییر داد؛ پاسخی که هم به افکار عمومی نشان داد مخالف جنگ است و هم ابتکار عمل را از ترامپ و نتانیاهو گرفت.

درحالی‌که آمریکا با بحران‌های عمیق اجتماعی و اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کند، دو نماد آشفتگی این کشور—دونالد ترامپ و ایلان ماسک—به‌جای پاسخگویی، وارد جدالی بی‌محتوا شده‌اند. نبردی میان یک پوپولیست فراموش‌کار و یک میلیاردر خودشیفته، که هر دو بیشتر به سیرک شباهت دارند تا رهبری.

چهار ماه تخریب، یک استعفا، و بعد صدای بلند اعتراض. این روایت ایلان ماسک است؛ مردی که وزارت‌خانه‌ها را تعطیل کرد، هزاران شغل را نابود کرد و حالا نقش منتقد لایحه‌ای را بازی می‌کند که خودش بسترش را ساخت. پشت این نقاب توییتری، همان چهره سرمایه‌دار بی‌رحم ایستاده است.

وقتی ترامپ از شریک سعودی‌اش تمجید می‌کرد، ما به یاد صف نان، آژیر خطر و لالایی مادران افتادیم. آنجا نفت بود، اینجا ملت. آنجا پول، اینجا ایمان. ترامپ بداند: ما ایران‌ایم، نه ریاضِ بزک‌کرده.

در حالی که ترامپ در دوران رقابت‌های انتخاباتی با شعار «بازگرداندن اقتدار آمریکا» پا به میدان گذاشت، صد روز نخست ریاست‌جمهوری‌اش به صحنه‌ای از تقابل بی‌نتیجه با ساختارهای فرادستی سیاست و امنیت تبدیل شد؛ جایی که گفتمان تهدید، در مواجهه با مقاومت سازمان‌یافته جمهوری اسلامی ایران، نه‌تنها نتوانست دست بالای سیاسی را رقم بزند، بلکه به نامه‌نگاری‌های پشت پرده و عقب‌نشینی‌های نرم انجامید.