در میانه‌ی خرداد ۱۳۶۴، وقتی که گمان می‌رفت شعله‌های جنگ رو به خاموشی است، آتشی تازه در ملکشاهی و ایوان زبانه کشید. دشمن بعثی، بی‌هیچ ملاحظه‌ای، آسمان این دو شهر را به بارانی از بمب و آتش آراست و در اندک‌زمانی، بیش از ۲۰۰ تن از فرزندان بی‌دفاع این خاک، از کودک و نوجوان تا مادر و معلم، در خون خود غلتیدند. اما آنچه از دل این فاجعه برخاست، گل‌هایی بود جاودانه؛ شهیدانی که با خون خویش، خرداد ایلام را به باغی ابدی از عزت و حماسه بدل ساختند.