بازگشت به کار، پایان رؤیای اعتصابسازان
در روزهایی که نبض اقتصاد کشور، در پی فشارهای ناشی از تورم جهانی و چالشهای داخلی، فشرده میتپد، بار دیگر اثبات شد که اصناف، بهویژه رانندگان حملونقل جادهای، نهتنها بازیگرانی صرف در صحنه تولید و توزیع نیستند، بلکه در سطحی بالاتر، حافظان امنیت روانی، ثبات اجتماعی و سنگربانان عقلانیت ملیاند.
اعتراضات اخیر کامیونداران و رانندگان حملونقل کشور که در واکنش به افزایش هزینههای سوخت، قطعات، بیمه و معیشت بود، از همان ابتدا در چارچوب قانونی و درونصنفی شکل گرفت. بدنه این قشر، که در گذرگاههای جادهای، شریانهای حیاتی کشور را زنده نگه میدارند، بهدرستی از ابزار اعتراض مدنی برای رساندن صدای خود به حاکمیت استفاده کردند؛ اما همانگونه که تجربه تاریخی به ما آموخته است، هر مطالبهای در بسترهای حساس اجتماعی، هدف موجسواری بازیگران فتنهگر و عملیات روانی دشمنان قرار میگیرد.
فتنهگران داخلی و شبکههای رسانهای بیگانه، با طرح پروژه «اعتصاب سراسری» تلاش کردند تا اعتراض صنفی را به یک بحران ساختگی تبدیل کرده و از رانندگان بهعنوان اهرم فشار علیه نظام بهرهبرداری کنند. غافل از آنکه قشر آگاه رانندگان، بهویژه در مناطق استراتژیک کشور، نه فریب خوردهاند و نه بهراحتی ابزار دست بازیگردانان امنیتیِ رسانههای معاند میشوند.
رانندگان ایرانی نشان دادند که فهم دقیقی از مرز بین اعتراض قانونی و افتادن در دام پروژههای آشوب دارند.
آنان پس از بیان مطالبات، با ورود مسئولان اجرایی و تنظیم تفاهمنامههایی متعهدانه، به سرعت به عرصه کار بازگشتند و نشان دادند که راه پیگیری حقوق صنفی از بستر گفتوگو، مطالبهگری مدنی و اعتماد متقابل میگذرد.
در واقع، این بازگشت هوشمندانه به فعالیت، نه صرفاً پایان یک اعتراض صنفی، بلکه شکست یک عملیات روانی-سیاسی پیچیده بود که دشمنان خارجی و بدخواهان داخلی، با امید به فلجسازی اقتصاد کشور، آن را طراحی کرده بودند
.
اینجا ایران است؛ و هر ایرانی، در خود، دریاست، نه موجسواری برای طوفان ساختگی دیگران.
درک ملت ایران از مفهوم “حق اعتراض” در چارچوب قانون اساسی است؛ نه تکرار آشوبهایی که در سالهای ۱۳۸۸، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ با انگیزههای براندازانه شکل گرفت و به نام مردم، اما بر ضد مردم تمام شد.
امروز مردم ما آموختهاند که دخالت بیمورد در مناسبات صنفی، همانقدر خطرناک است که بیتوجهی به درد معیشتی اصناف. آنان مسیر را یافتهاند: اعتراض آگاهانه، در مسیر گفتوگوی مدنی، بدون ریختن آب به آسیاب دشمن.
از این رو، تصمیم وطندوستانه و حرفهای رانندگان برای بازگشت به فعالیت، نه تنها خدمتی به معیشت خود، بلکه پیامی مهم به حاکمیت و جامعه مدنی بود:
حق اعتراض زنده است، اما فتنهانگیزی مرده است.
رانندگان ایران، این بار نیز ثابت کردند که تنها چرخ کامیونهایشان نیست که کشور را میگرداند، بلکه بصیرتشان نیز حافظ تعادل ملی است.
- نویسنده : عباس اکبری زاده
