«ملت ایران، در تاریخ پر فراز و نشیب خود، هرگز ولی‌اش را تنها نگذاشته است. وقتی جهان سکوت می‌کند، صدای این ملت، فریادی ست که تاریکی را می‌شکند و شعله حقیقت را زنده نگه می‌دارد.»

قرن‌هاست که تاریخ اسلام، صفحه‌به‌صفحه، مظلومیت ولایت را روایت می‌کند؛
از محراب خونین کوفه تا دشت تشنه کربلا…
از صلح تحمیلی امام حسن (ع) تا غربت یاران سیدالشهدا…
و آنچه در این صفحات می‌درخشد، همیشگی است: تنهایی علی (ع)، غربت حسن (ع)، و عطش حسین (ع).
اما امروز، ورق تاریخ برگشته است.
امروز، وقتی خبر آتش‌بس در جنگی نابرابر منتشر شد، مردم ایران سکوت نکردند؛
نه برای آنکه تشنه جنگ‌اند، بلکه چون تشخیص دادند که صلح با ظلم، یعنی خیانت به خون شهیدان.
آنان که در طول تاریخ، دین خود را به زر و زور فروختند، دیگر این‌جا جایی ندارند.
این‌بار ملت ایران در میدان ماندند، دوشادوش ولایت، در اوج خطر، در برابر طوفان رسانه‌ای، فریاد زدند:
“لبیک یا خامنه‌ای!”
روایت‌ها می‌گویند، امام علی (ع) فرموده‌اند:
“روزی اگر چراغ اسلام خاموش شود، این ایران است که دوباره آن را روشن خواهد کرد.”
و اینک…
نور این مشعل، از دستان غیرت ملت ایران، به قلب جهان اسلام می‌تابد.
در روزگاری که بسیاری، تسلیم عافیت‌طلبی شدند،
ایران ایستاد؛
تا بگوید:
این‌بار علی تنها نماند، حسن بی‌سپاه نماند، و حسین در عاشورا غریب نماند.
این شکوهِ حضور،
این صلابتِ بصیرت،
در حافظه تاریخ خواهد ماند.
زنده‌باد ایران،
سربلند در خط ولایت.
تا نابودی کامل صهیونیسم، ایستاده‌ایم.

ما وارثان عاشوراییم، نه شاهدان آتش‌بس.

  • نویسنده : عباس اکبری زاده