در هشتاد و نهمین شب تجمعات خیابانی شهر ایلام، «قرارگاه رسانهای فرهنگ، هنر و رسانه» دیگر صرفاً یک فضای موقت شهری برای خبرنگاران نیست؛ بلکه به «خانه دوم» اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه و بستری برای شکلگیری آرامش روانی و همبستگی اجتماعی تبدیل شده است. این فضا هر شب از ساعت ۲۱ تا ۲۳، به […]
در هشتاد و نهمین شب تجمعات خیابانی شهر ایلام، «قرارگاه رسانهای فرهنگ، هنر و رسانه» دیگر صرفاً یک فضای موقت شهری برای خبرنگاران نیست؛ بلکه به «خانه دوم» اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه و بستری برای شکلگیری آرامش روانی و همبستگی اجتماعی تبدیل شده است. این فضا هر شب از ساعت ۲۱ تا ۲۳، به نقطهای برای شکلگیری تعاملات فرهنگی و بازنمایی سبک زندگی نسل جدید ایلامی بدل میشود.
آنچه در این شبها بیش از هر چیز جلب توجه میکند، فقط حضور گسترده مردم نیست؛ بلکه شکلگیری نوعی «زیست فرهنگی مبتنی بر هویت ملی» در میان کودکان، نوجوانان و جوانان است. حضور نسل جدید با پوششها، نمادها و نشانههای هویتی، نشان میدهد مفهوم «مد» در این فضا از الگوهای مصرفگرایانه فاصله گرفته و به سمت «مدِ وطنمحور» حرکت کرده است.
در این میان، نقش «سیده مهرالسادات موسویمقدم» کارشناس مد و لباس ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی ایلام، قابل توجه است. وی هر شب، پیش از آغاز رسمی تجمعات مردمی، در قرارگاه حاضر میشود و با رویکردی فرهنگی، اجتماعی و روانشناختی، بستر تعامل نسل جدید با مفاهیم هویت ملی را فراهم میکند.
این بانوی فعال فرهنگی که دانش جامعهشناسی و روانشناسی را نیز با فعالیت میدانی تلفیق کرده، طی ۸۹ شب گذشته بدون هیاهوی رسانهای، در حال اجرای یک الگوی نرمِ فرهنگسازی بوده است؛ الگویی که به جای اجبار و دستور، بر «تجربه زیسته»، «مشارکت اجتماعی» و «احساس تعلق» تکیه دارد.
کودکان با اشتیاق به سمت قرارگاه میآیند تا پرچم ایران را با رنگ گواش بر چهره خود ترسیم کنند و دستبندهای نمادین ایران را بر دست ببندند؛ کنشی ساده اما عمیق که نشان میدهد هویت ملی، زمانی ماندگار میشود که به تجربهای احساسی و اجتماعی تبدیل شود.
تجربه ۸۹ شب گذشته نشان داد فرهنگسازی، با بخشنامههای مقطعی، دستورالعملهای خشک و سیاستهای غیرمشارکتی محقق نمیشود. فرهنگ، یک فرایند تدریجی و هنرمندانه است که نیازمند حضور میدانی، ارتباط انسانی و اعتماد اجتماعی است.
قرارگاه رسانهای فرهنگ، هنر و رسانه، اگرچه در ظاهر سازهای ساده از فلز و بنر است، اما در عمل به یک «پاتوق فرهنگیِ هویتساز» تبدیل شده؛ فضایی که بدون تجملات، بدون دکورهای پرهزینه و بدون نمایشهای رسمی، توانسته است مفاهیم وطندوستی، همبستگی اجتماعی و آرامش روانی را به زبان هنر و تجربه جمعی منتقل کند.
امروز این قرارگاه، نه فقط یک فضای رسانهای، بلکه نمونهای از «دیپلماسی فرهنگی خیابانی» در مقیاس محلی است؛ مدلی که نشان میدهد میتوان با کمترین امکانات فیزیکی، بیشترین سرمایه اجتماعی و فرهنگی را تولید کرد.
- نویسنده : عباس اکبری زاده
