«در روزهایی که سلطنت‌طلبان و جریان‌های خارج‌نشین با تبلیغات گسترده، فضای رسانه‌ای علیه ایران داغ کرده بودند، ناو توییتری ترامپ پیش از هر تقابل واقعی در واشنگتن غرق شد.»

در شرایطی که فضای رسانه‌ای گاه هر تجمعی را نشانه «بحران نهایی» معرفی می‌کند، داده‌های تطبیقی تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند. هزاران اعتراض در آمریکا و فرانسه ثبت شده، اما ثبات سیاسی آنها پابرجاست. علوم سیاسی چه پاسخی برای این تناقض ظاهری دارد؟

اقدامات استاندار ایلام در جذب سرمایه، تسریع پروژه‌ها و توسعه زیرساخت‌های مرزی، نشانه اراده‌ای قوی برای تغییر جایگاه استان است. ایلام دیگر فقط یک استان مرزی نیست؛ بلکه آینده‌ای روشن و پرامید در مسیر توسعه را آغاز کرده است

خاورمیانه بار دیگر در فضایی آشنا نفس می‌کشد؛ فضایی پر از هشدار، تهدید، رزمایش، و تیترهای داغ. اما پشت این هیاهوی نظامی، واقعیتی متفاوت در جریان است: بازیگران اصلی بیش از آنکه خود را برای جنگ آماده کنند، در حال استفاده از «تصویر جنگ» برای شکل‌دادن به نتیجه مذاکرات‌اند.

استقبال کم‌نظیر معتمدین و متخصصان ایلامی برای حضور در پارلمان‌های محلی، بار دیگر جایگاه ایلام را به عنوان دژ استوار نظام سیاسی تثبیت کرد. این حجم از استقبال در شرایط حساس کنونی، نشان‌دهنده شکست سنگین پروژه‌های براندازی و اعتماد دوباره مردم به صندوق‌های رأی به عنوان تنها مسیر تحول و توسعه است.

بازدید از صنایع کوچک، هنرستان و دیدار مردمی در مسجد جامع؛ روزی که وعده‌های عملی و امید اقتصادی را به همراه داشت.

استاندار ایلام با همراهی هیئت واسط، کاشت بلوط و نخل را انجام داد؛ نمادی از اراده مشترک دو استان برای همگرایی فرهنگی، توسعه اقتصادی و حفاظت محیط‌زیست، که دیپلماسی سبز را به عنوان ابزار سیاست و پیشرفت معرفی می‌کند.

چَمَر، ساج و آتش دیگر عناصر فولکلوریک نیستند؛ آن‌ها کُدهای ژئو-فرهنگی اند. بازدید سارا فلاحی، نسل جوان را در قلب این روایت قرار داد و موزه را به پایگاه قدرت نرم و هویت ایرانی–ایلامی تبدیل کرد.

مردم ایران در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ بار دیگر اراده ملی و وحدت تاریخی خود را به نمایش گذاشتند و نشان دادند که هیچ توطئه‌ای علیه انقلاب اسلامی، پایدار نخواهد بود. این حضور میلیونی، با هوشمندی، صلابت و وفاداری به آرمان‌های انقلاب، به نوعی شبیه یک عملیات چریکی مردمی بود که دشمنان داخلی و خارجی را […]

ابرهای صبحگاهی ایلام مانع از درخشش حضور مردم نشد. امروز، کشتی ایران در مسیر هدایت رهبری استوار ماند و مردم، با شور و هیجان، مشت محکمی بر دهان دشمن زدند؛ شهری کوچک، اما با موجی از اتحاد و امید بی‌سابقه.