نسل شجاع امروز، چهارشنبه آخر سال را متفاوت تجربه می‌کند؛ آرامش و گرمای محفل خانواده به جای انفجار و ترقه، نشانه‌ای از همبستگی با مدافعان وطن است.

جهان انرژی بر شانه‌های تنگه‌ای باریک ایستاده است؛ تنگه‌ای که نامش تنگهدهرمز است. هر نفتکشی که از این شاهرگ حیاتی عبور می‌کند، در حقیقت از کنار یکی از مهم‌ترین اهرم‌های ژئوپلیتیکی ایران می‌گذرد. اگر این ظرفیت راهبردی به سکویی برای تقویت پول ملی تبدیل شود، معادله‌ای تازه در اقتصاد جهانی شکل می‌گیرد؛ معادله‌ای که می‌تواند سلطه دیرپای نظام مالی مبتنی بر دلار نفتی را به چالش بکشد و «ریال ایران» را بار دیگر به بازی بزرگ اقتصاد جهانی بازگرداند.

در حالی که ائتلافی متشکل از ۳۲ کشور با هدایت آمریکا و اسرائیل تلاش کردند با تزریق ذخایر نفتی و تحریم اقتصادی ایران را تحت فشار قرار دهند، واقعیت میدان انرژی جهانی چیز دیگری را نشان داد؛ جایی که تنگه هرمز به عنوان مهم‌ترین گلوگاه انرژی جهان، معادلات جنگ اقتصادی علیه ایران را برهم زد.

شهادت رهبر حکیم انقلاب و آغاز جنگ تحمیلی، در محاسبات دشمنان نقطه آغاز فروپاشی ایران تصور می‌شد؛ اما معرفی رهبر جدید و بیعت کم‌سابقه جریان‌های سیاسی، صحنه‌ای از وفاق ملی و انسجام تاریخی را رقم زد که رؤیای تجزیه ایران را نقش بر آب کرد.

«در روزهایی که سلطنت‌طلبان و جریان‌های خارج‌نشین با تبلیغات گسترده، فضای رسانه‌ای علیه ایران داغ کرده بودند، ناو توییتری ترامپ پیش از هر تقابل واقعی در واشنگتن غرق شد.»

در شرایطی که فضای رسانه‌ای گاه هر تجمعی را نشانه «بحران نهایی» معرفی می‌کند، داده‌های تطبیقی تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند. هزاران اعتراض در آمریکا و فرانسه ثبت شده، اما ثبات سیاسی آنها پابرجاست. علوم سیاسی چه پاسخی برای این تناقض ظاهری دارد؟

خاورمیانه بار دیگر در فضایی آشنا نفس می‌کشد؛ فضایی پر از هشدار، تهدید، رزمایش، و تیترهای داغ. اما پشت این هیاهوی نظامی، واقعیتی متفاوت در جریان است: بازیگران اصلی بیش از آنکه خود را برای جنگ آماده کنند، در حال استفاده از «تصویر جنگ» برای شکل‌دادن به نتیجه مذاکرات‌اند.

افشین کریمی با اشاره به تلاش‌های فرمانداران و مدیران استان گفت همه اقدامات دولت در بحران‌های اخیر برای حفظ امنیت و منافع ملی مقدس انجام شده و پروژه‌های عمرانی متوقف نشده‌اند.

در روزگاری که غبار فتنه‌ها قصد تاری دیدگان را دارد، تاسی به مرام علمدار کربلا تنها راه روشن برای عبور از طوفان‌هاست. امروز تجدید میثاق با امام جامعه، نه یک انتخاب، که ضرورتی است برای آنکه روایت غربت کوفه و تنهاییِ مظلومانه تاریخ هرگز تکرار نشود.

تاریخ ایران هرگز خائنانی را که برای یک لقمه نانِ آغشته به ذلت، به پهلوی مادرِ خود خنجر زده‌اند، نخواهد بخشید. این یادداشت، مروری است بر فاصله نجومی میان «هجرت نخبگانی» و «سقوطِ مزدوری» در بازار مکاره‌ی استکبار جهانی.