راهپیمایی میلیونی اربعین امسال، علاوه بر معنویت حسینی، به آوردگاهی سیاسی بدل شد. خادمان عراقی با نماد شلیک موشک «ایران» به سوی اسرائیل، پیام همبستگی با جبهه مقاومت و دفاع مقدس ایرانیان را فریاد زدند؛ اجماعی که نشان داد اربعین یک رزمایش جهانی برای مقابله با نظام سلطه است.

در شهرک اسلامیه مهران، موکب ایل کبیر ملکشاهی برپا است؛ جایی که لباس‌های ساده و محلی روایت‌گر داستان مردانی است که دیروز با جان و دل، از خاک وطن دفاع کردند و امروز با دست‌های خالی اما اراده‌ای پولادین، پذیرای زائران عاشق کربلا هستند.

از سوریه تا قفقاز، از جنگ دوازده‌روزه تا تحریم‌های ماهانه، نتیجه هر پالس مثبت به قدرت‌های سلطه‌گر یکسان بوده است: از دست رفتن موقعیت راهبردی و افزایش فشار. اکنون بازگشت به اصل «نه شرقی، نه غربی» نه یک انتخاب سیاسی، بلکه ضرورتی راهبردی برای بقاست.

یک سال پیش، دولت چهاردهم با شعارهای فراگیر و وعده حضور همه اقشار در میدان آغاز شد. امروز اما میدان سیاست کوچک‌تر شده، سفره مردم تغییری محسوس نکرده و عقب‌نشینی در سیاست خارجی پرسش‌های تازه‌ای پیش روی افکار عمومی گذاشته است.

خبرنگارانی که در اوج حملات، به جای فرار، به میدان آمدند. دوربین‌ها را روشن کردند، روایت‌ها را ساختند و به جهان گفتند: ایران تنها نیست. ۱۷ مرداد، روز این انسان‌های بی‌سایه است.

پیش از آن‌که قدمی برداشته شود، پیش از آن‌که زائری راه بیفتد، دختری در خرابه شام اشک ریخت و با چشمان منتظرش مسیر اربعین را تطهیر کرد. رقیه(س)، نخستین جامانده این مسیر بود؛ دختری که به کربلا نرسید، اما هر قدم در این راه، بوی موی سوخته او را با خود دارد.

با رتبه ۱۶ جهانی در نفت، رتبه ۱۱ در گاز و جایگاه نخست کشاورزی غرب آسیا، ایلام از نظر ظرفیت‌های طبیعی، هم‌سنگ بسیاری از کشورهای نفت‌خیز است. با این حال، همچنان از زیرساخت‌های متناسب با جایگاه واقعی خود بی‌بهره مانده است. آیا زمان آن نرسیده که این استان به حق خود در توسعه ملی برسد؟

در هر ساعت، شش‌هزار نفر از مرز مهران عبور می‌کنند؛ نه با گذرنامه‌ی سیاسی، که با جواز عشق. اربعین، نه فقط یک مناسک، بلکه یک بیانیه‌ی جهانی علیه سلطه است؛ قیامی بی‌پرچم که پرچمش بر دوش دل‌هاست...

ناتالی پورتمن، بازیگر سرشناس اسرائیلی، با انتشار پیام‌هایی در اینستاگرام از دنبال‌کنندگانش خواست برای کمک به مردم غزه اقدام کنند. او با انتقاد از نسل‌کشی در غزه، بار دیگر موضع منتقدانه خود علیه سیاست‌های اسرائیل را تکرار کرد؛ موضعی که پیش‌تر نیز در سال ۲۰۱۸ با رد جایزه «جنسیس» به نشانه اعتراض به وقایع غزه نشان داده بود.

فدراسیون بین‌المللی موی‌تای (IFMA) پس از شهادت عمار الحمایل، نوجوان فلسطینی و قهرمان این رشته، از ممنوعیت کامل استفاده از نمادهای رژیم صهیونیستی در رویدادهای رسمی خبر داد. رئیس IFMA تأکید کرد که سکوت در برابر کشتار غیرنظامیان پذیرفتنی نیست و اسرائیل دیگر اجازه نمایش پرچم یا پخش سرود ملی خود را در رقابت‌های این رشته ندارد.