در تحلیل رفتارشناسی سیاسی دونالد ترامپ، بیش از هر چیز با پدیده‌ای مواجه هستیم که می‌توان آن را «سیاست سینوسی» نامید؛ نوسانی مداوم میان تهدیدهای سخت و عقب‌نشینی‌های مصلحتی که نشان‌دهنده فقدان یک دکترین منسجم در قبال قدرت نوظهور ایران است. امروز این منحنی سینوسی، تحت فشار واقعیت‌های میدانی، به پایین‌ترین سطح خود رسیده و در حال ورود به فاز منفی و بی‌اثری مطلق است.

در بیست‌ و پنجمین روز از نبرد تحمیلی و تجاوزکارانه استکبار جهانی به سرکردگی آمریکا علیه خاکِ پاک ایران، در حالی قلم بر سپیدی کاغذ می‌رانم که ساعت، ۴ بامداد را نشان می‌دهد. در این لحظات که باید اوج التهاب و اضطراب ناشی از عملیات‌های روانی دشمن در فضای مجازی باشد، آنچه دیده می‌شود، آرامشی ستودنی و طمأنینه‌ای مثال‌زدنی در میان آحاد ملت است.

در روزهایی که غبار تهاجمِ وحشیانه آمریکایی-صهیونیستی آسمانِ ایلام را گرفت، یک نام در میانه میدان، ستونِ آرامشِ مردم شد: احمد کرمی، استاندار ایلام.

  در تاریک‌ترین شبِ اسفند، در ایلامِ غیور، آتشی شعله‌ور شد که تنها زمین را نمی‌سوزاند، بلکه تاریکیِ استکبار را می‌سوزاند. چشمه‌های غیرت در ایلام، هرگز نمی‌خشکند…» شب چهارشنبه‌سوری، شبِ تحول است؛ نه فقط تغییر از یک روز به روز دیگر، که تغییر از تسلیم به مقاومت، از خفقان به آزادی. مردم ایلام با مشت‌های […]

نسل شجاع امروز، چهارشنبه آخر سال را متفاوت تجربه می‌کند؛ آرامش و گرمای محفل خانواده به جای انفجار و ترقه، نشانه‌ای از همبستگی با مدافعان وطن است.

در حالی که ائتلافی متشکل از ۳۲ کشور با هدایت آمریکا و اسرائیل تلاش کردند با تزریق ذخایر نفتی و تحریم اقتصادی ایران را تحت فشار قرار دهند، واقعیت میدان انرژی جهانی چیز دیگری را نشان داد؛ جایی که تنگه هرمز به عنوان مهم‌ترین گلوگاه انرژی جهان، معادلات جنگ اقتصادی علیه ایران را برهم زد.

هر سحر رمضان، زمان عبور دل از حجاب‌هاست؛ عبد در مدار ولایت، جغرافیای کربلا را پیموده و به قله رضا و شفاعت می‌رسد

در سرمای استودیو، صدای همسر شهید، نگاه آقازاده و حضور خبرنگاران، تصویری از وطن‌پرستی و ایثار ساخت که هر لحظه زنده و قابل لمس بود.

«در روزهایی که سلطنت‌طلبان و جریان‌های خارج‌نشین با تبلیغات گسترده، فضای رسانه‌ای علیه ایران داغ کرده بودند، ناو توییتری ترامپ پیش از هر تقابل واقعی در واشنگتن غرق شد.»

در شرایطی که فضای رسانه‌ای گاه هر تجمعی را نشانه «بحران نهایی» معرفی می‌کند، داده‌های تطبیقی تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند. هزاران اعتراض در آمریکا و فرانسه ثبت شده، اما ثبات سیاسی آنها پابرجاست. علوم سیاسی چه پاسخی برای این تناقض ظاهری دارد؟