در نگاه اول، شاید این فقط تصویری از یک تجمع مردمی در «چهل و نهمین شبِ» ایستادگی در شهر قهرمان‌پرور ملکشاهی باشد. اما اگر کمی دقیق‌تر به چشمان این زن و کلمات روی برگه نگاه کنیم، با یک «مانیفست سیاسی» روبرو می‌شویم که در میانه نبرد و تحریم، مستقیماً قلبِ استراتژی دشمن را نشانه رفته […]

‌ ۱. کالبدشکافی اتاق جنگ مجازی: آنچه دیشب در قاب نمایشگرها و در قالب توئیت‌های هدفمند ترامپ مشاهده شد، نه یک ابراز نظر ساده، بلکه یک «عملیات روانیِ ترکیبی» برای هدف قرار دادن نقطه ثقل اقتدار ایران یعنی «رابطه ملت و حاکمیت» بود. دشمن که در میدان سخت به بن‌بست رسیده، حالا با استفاده از […]

  در اسفند 1404 و بهار ۱۴۰۵، جهان شاهد پدیده‌ای بود که فراتر از یک رویارویی نظامی کلاسیک عمل کرد. آن‌چه در میدان نبرد خلیج فارس و در راهروهای دیپلماسی اسلام‌آباد گذشت، تنها تقابل دو قدرت نبود؛ بلکه نخستین آزمون جدی برای «حکمرانی الگوریتمیک» در برابر «حکمت انسانی» بود. ‌ ۱. دکترینِ آشوبِ محاسباتی: چرا […]

سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران طی ماه‌های اخیر، بر یک ستون فقراتِ پوشالی استوار بود: «برآورد غلط بر اساس داده‌های غلط». ترامپ و اتاق فکرهای غربی-عبری–عربی، در بزرگترین قمار رسانه‌ای قرن، قافیه را به ملتی باختند که «وطن» برایشان فراتر از یک کلمه، یک مرز اعتقادی است. ‌ ۱. پایانِ دیکتاتوریِ لایک‌ها ترامپ خشابِ […]

در تاریخِ ملل، روزهایی هست که اعتبار یک سرزمین را برای همیشه تثبیت می‌کند. آنچه در این چهل روز بر خاک ایران گذشت، فراتر از یک مقاومت ساده، تولد «عید وطن‌پرستی» بود؛ طولانی‌ترین عید جهان که نه در تالارهای مجلل، بلکه در میانه ترافیکِ میلیونی خیابان‌ها و زیر بارانِ مداوم موشک و بمب جشن گرفته […]

حماسه دختران ملکشاهی در سوگ ققنوس‌ها؛ تجلی هنر اصیل در خدمت آرمان

امشب در تجمع شهر ایلام، یک قابِ ماندگار تمام معادلات را به هم زد. در حضور نمایندگان مردم عراق که برای دفاع از خاک ایران به ایلام آمده بودند، نوجوانی از نسل دهه نود با پرچم عراق در میان جمعیت درخشید. ‌ این تصویر، صرفاً یک «شور» کودکانه نیست؛ این «شعور سیاسی» نسلی است که […]

  دیشب پس از گذر از دوره بیماری، میانِ میدان ۲۲ بهمن ایلام، ریه‌هایم با هوایی تنفس کرد که بوی «مهران» می‌داد. آنجا، در ازدحامِ غیرت و شور، گرمایِ آشنایِ جاده‌هایِ اربعین را حس کردم؛ اما این بار، صحنه تماشایی‌تر بود. به جای سازه‌های چوبی و برزنتیِ موکب‌ها، این «انسان‌ها» بودند که هر کدام در […]

در ۹ اسفند، دشمن آمریکایی با غرور و توهم، آغاز عملیاتی را برای تغییر نظام جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد؛ عملیاتی که بر پایه محاسبه‌ای غلط، سقوط سریع ایران و پایان مقاومت را در چهار هفته وعده می‌داد. آنان گمان می‌کردند با شهادت رهبر معظم ایران، ستون‌های این نظام فرو خواهد ریخت و کار را تمام‌شده می‌پنداشتند. اما امروز، در سی‌ویکمین روز این جنگ تحمیلی، حقیقتی روشن‌تر از همیشه در برابر چشم جهان قرار دارد: ایران ایستاده است، مقاومت کرده است و ابتکار عمل را در دست دارد.

در تحلیل رفتارشناسی سیاسی دونالد ترامپ، بیش از هر چیز با پدیده‌ای مواجه هستیم که می‌توان آن را «سیاست سینوسی» نامید؛ نوسانی مداوم میان تهدیدهای سخت و عقب‌نشینی‌های مصلحتی که نشان‌دهنده فقدان یک دکترین منسجم در قبال قدرت نوظهور ایران است. امروز این منحنی سینوسی، تحت فشار واقعیت‌های میدانی، به پایین‌ترین سطح خود رسیده و در حال ورود به فاز منفی و بی‌اثری مطلق است.