وقتی شش ماه از آتش‌بس می‌گذرد و جنگی آغاز نمی‌شود، باید پذیرفت بازدارندگی به نفع ایران تثبیت شده است.

سهم یوان از معاملات فرامرزی چین از صفر در ۲۰۱۰ به بیش از نیمی از تبادلات جهانی رسید و برای اولین بار از دلار آمریکا پیشی گرفت. مبادلات ارزی و تحریم‌های مالی آمریکا، عامل تسریع این تغییر تاریخی هستند.

اخراج بازرسان آژانس و تهدید مدیرکل آن، نه یک واکنش مقطعی، بلکه نقطه عطفی در راهبرد امنیتی ایران بود؛ اقدامی که ضمن خنثی‌سازی عملیات نفوذی دشمن، بازدارندگی ایران را به مرحله‌ای جدید ارتقا داد.

در حالی که اروپا برای کسب امتیاز در برابر واشنگتن صف کشیده، بلوک شانگهای با پشتوانه منابع عظیم انرژی و قدرت تسلیحاتی، صحنه بازی جهانی را تغییر داده است. آمریکا بیش از هر زمان در قامت تأمین‌کننده هزینه‌های دیگران ظاهر شده است.

در شبی آرام و در میان قفسه‌های یک سوپرمارکت محلی، گفت‌وگویی داغ درباره مکانیسم ماشه شکل گرفت؛ گفت‌وگویی که از قیمت دلار آغاز شد و به نقد سیاست‌های آمریکا و اروپا رسید. روایتی مردمی که تصویر تازه‌ای از ذهنیت عمومی نسبت به فشارهای خارجی ارائه می‌دهد.

وقتی عقب‌نشینی سیاسی به جای عمل، به تصویرسازی رسانه‌ای بدل می‌شود، مردم حق دارند بپرسند: آیا سیاستمداران به توان ملی باور دارند یا تنها در مقابل فشار خارجی تسلیم می‌شوند؟

امسال، کریدور اربعین به صحنه‌ای از قدرت‌نمایی امت اسلام بدل شد؛ بیست میلیون عاشق حسین(ع) از نجف تا کربلا، همزمان با سوگواری، بیعتی سیاسی و الهی با ولی امر مسلمین انجام دادند.

ناتالی پورتمن، بازیگر سرشناس اسرائیلی، با انتشار پیام‌هایی در اینستاگرام از دنبال‌کنندگانش خواست برای کمک به مردم غزه اقدام کنند. او با انتقاد از نسل‌کشی در غزه، بار دیگر موضع منتقدانه خود علیه سیاست‌های اسرائیل را تکرار کرد؛ موضعی که پیش‌تر نیز در سال ۲۰۱۸ با رد جایزه «جنسیس» به نشانه اعتراض به وقایع غزه نشان داده بود.

تارنمای تحلیلی آمریکایی "نشنال اینترست" در گزارشی هشدارآمیز نوشت: در حالی که ارتش آمریکا با بحران کمبود خلبان روبه‌روست، چین در حال گسترش سریع آموزش خلبانان برای ناوهای هواپیمابر خود است؛ اقدامی که به‌زعم کارشناسان، نقطه عطفی در تقابل راهبردی دو قدرت در آسیا خواهد بود.

وقتی بن‌سلمان به‌عنوان اصلاح‌طلب مدرن جهان عرب معرفی شد، کمتر کسی تصور می‌کرد که نتیجه پروژه‌اش، حمله به سوریه و تقویت رژیم صهیونیستی باشد. اکنون، در سایه لالایی‌های دیپلماتیک غرب، سوریه می‌سوزد و ایران باید تصمیم بگیرد: بیداری یا همان خواب خطرناک؟