تهاجم آغاز شد، سیستم پدافندی مختل شد، خرمشهری دیگر در آستانه سقوط بود. اما در چند ساعت، ایران با دستانی پر از تجربه و تصمیمی راسخ، همه‌چیز را بازپس گرفت. این عملیات، تنها یک پاسخ نبود؛ بازگشت غرور ملی بود.

وقتی شب جمعه از راه می‌رسد و زمین هنوز از داغ حاج قاسم می‌سوزد، نام دیگری در کنار شهدای آسمانی جا خوش می‌کند: شهید سلامی. او رفت، همان‌گونه که می‌خواست؛ در سکوت شب، با لبخندی بر لب، و دلی مطمئن به وعده‌گاه سیدالشهدا. و غدیر، این‌بار نه به رنگ جشن، که با پرچم سرخ شهادت آغاز شد.