فعال شدن مکانیزم ماشه از سوی اروپا، فرصتی بود برای انسجام بیشتر. اما به جای آن، قورباغه‌های بد‌موقع سیاسی با تیترهای زرد و تحلیل‌های جناحی، تلاش کردند امید ملی را تضعیف کنند.

وقتی احمدی‌نژاد در سازمان ملل سخن گفت، هیأت‌های حامی اسرائیل سالن را ترک کردند و جریان غرب‌زده داخلی او را تخریب کرد. امروز اما نتانیاهو در برابر صندلی‌های خالی سخن می‌گوید و همان جریان، سکوتی سنگین پیشه کرده است. تاریخ نشان می‌دهد قدرت، نخستین اصل در دیپلماسی است.

دشمن یک دهه پیش این ابزار را طراحی کرد؛ امروز رسالت نیروهای انقلابی و رسانه‌ها جلوگیری از فعال شدن نسخه داخلی آن است.

افشای بخشی از اسرار محرمانه رژیم صهیونیستی، نه‌تنها تل‌آویو را به سکوت واداشت، بلکه سردرگمی واشنگتن را نیز آشکار ساخت. این برتری اطلاعاتی، نقطه عطفی در بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران است.

دیروز خرمشهر را می‌خواستند و امروز انرژی هسته‌ای را؛ اما ملت ایران نشان داده است که هیچ قدرتی نمی‌تواند عزت او را به تاراج ببرد.

برجام صحنه جنگ روایت‌ها شد؛ توافقی که برخی نخبگان و رسانه‌ها برای تحمیل منافع دشمن مهندسی کردند.

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در بیانیه‌ای، اقدام سه کشور اروپایی در بهره‌گیری از سازوکار حل‌وفصل اختلاف برجام با هدف بازگرداندن قطعنامه‌های لغوشده شورای امنیت را «غیرقانونی، تحریک‌آمیز و ناموجه» دانست و تأکید کرد این رویکرد نه‌تنها برخلاف حقوق بین‌الملل است، بلکه پیامدهای آن بر عهدۀ آمریکا و متحدان اروپایی‌اش خواهد بود. ایران اعلام کرده است که در عین پایبندی به مسیر دیپلماسی، حق پاسخ متناسب به این اقدامات را محفوظ می‌دارد.

۲۵ شهریور ۱۴۰۴، در حافظه ملت ایران به‌عنوان روز خاموشی کامل پروژه جعلی زن، زندگی، آزادی ماندگار شد؛ پروژه‌ای که روزی با پول، رسانه و ربات ساخته شد اما در نهایت در برابر حقیقت مردم ایران تاب نیاورد.

اخراج بازرسان آژانس و تهدید مدیرکل آن، نه یک واکنش مقطعی، بلکه نقطه عطفی در راهبرد امنیتی ایران بود؛ اقدامی که ضمن خنثی‌سازی عملیات نفوذی دشمن، بازدارندگی ایران را به مرحله‌ای جدید ارتقا داد.

آمریکا هر جا استقلال ملتی را تهدیدی برای منافع خود دیده، فشار اقتصادی را تحمیل کرده است؛ در ایران با نام تحریم و در برابر سایر کشورها با نام تعرفه.