امسال در فاو، آب نیز به زیارت آمده است. قایق‌ها، موکب شده‌اند و خدام، دل به موج زده‌اند تا راه عشق را از دل خلیج فارس تا قلب کربلا طی کنند. از رأس‌البیشه تا نهر علقمه، نه فقط زائر، که دریا نیز رهسپار است

هرگاه برق رفت، هرگاه آب نبود، به یاد بیاور: جایی در دل کویر، توربینی می‌خواست بچرخد؛ اما دشمن گفت نباید. آن‌چه تحریم شد فقط انرژی نبود، بلکه نفس کشیدن تو، حمام کودکت، و سفره زندگی‌ات بود. آب هسته‌ای، یعنی سلاح گرم ما برای بقاء.

اربعین نشان می‌دهد که بدون ساختارهای سنگین، بدون سازوکارهای بوروکراتیک، و حتی بدون مرزهای ملی، می‌توان امنیت، نظم و مشارکت را خلق کرد. این یعنی یک الگوی بدیل برای حکمرانی: دولت معنوی با مشروعیت درونی و کارآمدی مردمی.

وقتی بن‌سلمان به‌عنوان اصلاح‌طلب مدرن جهان عرب معرفی شد، کمتر کسی تصور می‌کرد که نتیجه پروژه‌اش، حمله به سوریه و تقویت رژیم صهیونیستی باشد. اکنون، در سایه لالایی‌های دیپلماتیک غرب، سوریه می‌سوزد و ایران باید تصمیم بگیرد: بیداری یا همان خواب خطرناک؟

ایران است؛ خاکی که هر توطئه را در کربلای خود دفن می‌کند و در قربانگاه خون‌های پاک، نقشه‌های خام دشمنان را ذبح می‌کند.

وزیر امور خارجه ایران امروز و در مسیر بازگشت از برزیل در توقفی کوتاه در عربستان سعودی با فیصل بن فرحان همتای عربستانی در دفتر منطقه‌ای وزارت امور خارجه این کشور در جده دیدار و گفت‌وگو کرد.

آن‌جا که دیروز با خون شهدا مرز را حفظ کرد، امروز با بصیرت جوانانش، مرز حقیقت را. هیئت این روستا، شمر زمان را شناخت و بی‌پروا فریاد زد: مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل.

اگر قرار است صدای ملت ایران از تریبون یک رسانه آمریکایی شنیده شود، نباید جای حقیقت با نرم‌گویی عوض شود. آمریکا، نه دوست است نه بی‌طرف؛ او جنایتکار است.

دهه اول محرم بدون پوشش تحلیلی و خبری منسجم در ایلام گذشت؛ در حالی‌که استان در حال آماده‌سازی بزرگ‌ترین میزبانی ملی و مذهبی است. این سکوت رسانه‌ای، در عصر روایت، تهدیدی برای هویت‌سازی دینی و فرصت‌سازی اجتماعی به شمار می‌رود.

میدان عاشورای ۱۴۴۷، سرشار از شعور انقلابی و خروش ملت‌ها بود؛ جایی که امام خامنه‌ای، چون سلاله‌ی حسین‌بن‌علی (ع)، شمشیر حق را بر قلب باطل فرود آورد. این‌بار از کربلا تا تهران، ندای «لبیک یا خامنه‌ای» لرزه بر ستون‌های نفاق جهانی انداخت.