هرگونه توافق بدون مشارکت واقعی افکار عمومی نه تنها قابل دوام نیست، بلکه می‌تواند پایه‌های امنیت ملی را متزلزل کند

شب تاسوعا از راه رسید؛ شبی که به نام جوانمردی، وفاداری و ایستادگی رقم خورده است. اینک ما ملت ایران، در سایه رهبری علمدار امت، حضرت امام خامنه‌ای، در میانه میدانی تازه، برگ زرین دیگری را رقم زده‌ایم

در جنگ روایت‌ها، مردم غایب‌اند و خودتحقیرها مشغول قلب واقعیت. جایی که باید صدای مقاومت و غرور ملی شنیده شود، صدای سازش و تسلیم طنین‌انداز شده. وقت آن رسیده مردم عادی، فضای شبکه ایکس را از سلطه این اقلیت بازپس گیرند.

وقتی دل‌ها متحد شوند و دست‌ها در هم فشرده شود، حتی در سخت‌ترین شرایط گرمای تابستان، می‌توان گذرگاهی امن و آرام برای زائران فراهم کرد. مدیریت هوشمندانه و تعامل سازنده، رمز عبور از چالش‌ها در مرز مهران است.

مردم و نخبگان ایلام دغدغه‌های خود را صریح بیان کردند؛ از فرهنگ تا محیط زیست. اما پاسخ‌هایی که انتظارش می‌رفت، داده نشد یا در سکوت عبور کرد. سفر رئیس‌جمهور به ایلام، با پرسش‌های بی‌جواب به پایان رسید.

این‌جا دیگر تقویم کار نمی‌کند، اینجا اشک، زمان را تعریف می‌کند و زمین، خون را می‌نوشد تا بیدار شود.

سالیان پیش، برخی جریان‌ها با تضعیف گفتمان مقاومت، دشمن را برادر و خطر را اغراق‌آمیز می‌نامیدند. اکنون اما، همان جریان‌ها باید پاسخ دهند که چگونه جنگی واقعی، به پشت مرزهای تحلیل‌های انتزاعی رسید و جامعه را درگیر هزینه‌های توهم‌آلودگی فکری خود کرد.

نه رأی‌گیری بود، نه اعلام رسمی. اما مردم آمدند. هزاران نفر، در خیابان‌هایی که از ۲۲ بهمن هم شلوغ‌تر بود. تابوت شهیدان، صندوق رأی ملت شد؛ و مردم با دل و اشک، رأی دوباره به انقلاب دادند.

محرم امسال، عصاره‌ای از هزار و چهارصد سال اشک، خون، عقل و آگاهی بود. زنی برخاست، همچون زینب، تا اثبات کند کربلا یک‌بار نیفتاده است؛ در هر عصر، دوباره می‌افتد، اگر مؤمن ایستاده باشد.

ایران، با خون شهیدانش، فلسفهٔ «کل یومٍ عاشورا» را به جهان مادی یادآوری کرد؛ فلسفه‌ای که در آن، سکه‌ها ساکت می‌شوند و صداها از حنجرهٔ ایمان بلند.