شعاری که زمانی برای ترامپ رأی می‌آورد، حالا به پاشنه آشیل سیاسی‌اش تبدیل شده؛ «بس کنید!» نه فرمانی مقتدرانه، بلکه فریادی از دل استیصال است.

جنگ روانی شبکه‌های نیابتی غرب با سکوت و اقتدار تهران شکست خورد. با حذف اروپا از صحنه مذاکرات و حضور فعال ایران در محور روسیه-چین، مذاکرات به جای هیجان، بر مدار منافع ملی پیش رفت؛ جایی که تهدید جایی برای نشستن نیافت.

آنجا که ایلات تاریخ‌ساز ایلام، بار دیگر بر بلندای گفت‌وگوی ملی ایستادند، صدای ایل پنجستونی با میانجی‌گری زنی از مردم، به طنین رسا در سپهر سیاست بدل شد.

در میانه‌ی دربار خیالی مدیری، کوه الماس را به سادگی هدیه می‌دادند؛ بی‌هیچ دغدغه‌ای برای نسل‌ها. امروز نیز کوه الماس، این‌بار در هیبت سرمایه‌ی ملی و دستاوردهای راهبردی، در سبد امتیازدهی قرار گرفته است. طنز تلخ آن‌جاست که این شات دوم قهوه، برخلاف اولی، نه در سریال، بلکه در صحنه‌ی واقعی سیاست ایران نوشیده می‌شود.

روایتی دست‌اول و جذاب از سارا فلاحی؛ اطلاع عراقچی از مذاکرات غیرمستقیم، دقیقاً قبل از پرواز به الجزایر سارا فلاحی نماینده مردم استان ایلام در مجلس شورای اسلامی گزارشی از سفر دیپلماتیک خود همراه با سید عباس عراقچی وزیر خارجه ایران به الجزایر در اختیار کردپرس قرار داد. به گزارش خبرگزاری کردپرس، این گزارش از […]

ترامپ، در تلاش است که دیپلماسی را به نمایش بدل کند، اما ایران به‌خوبی نشان داده که این بازی نمایشی را نمی‌پذیرد. «بازی بدون تماشاچی» یک تصویر از ناکامی است که تنها برای سرگرمی رسانه‌ها طراحی شده است

آنچه امروز در ایران می‌گذرد، امتداد خط مقاومتی است که از زمان تو آغاز شد؛ ملتی که به‌جای تسلیم در برابر قدرت‌های جهانی، راه استقلال و وحدت را در پیش گرفته است.

کمیته امداد امام خمینی(ره) به عنوان نهادی برخاسته از متن انقلاب، بار دیگر میدان‌داری کرده و با دعوت از رسانه‌ها برای ایفای نقش اجتماعی، گامی دیگر در جهت تحقق عدالت علوی و مردمی‌سازی ساختارهای حمایتی برداشته است.

در عصر جدید سیاست خارجی ایران، سارا فلاحی نه تنها به‌عنوان یک نماینده زن، بلکه به‌عنوان یک دیپلمات توانمند و شجاع شناخته می‌شود که در عرصه‌های جهانی، به‌ویژه در دیپلماسی بازتابی، برای تقویت جایگاه ایران در معادلات جهانی تلاش می‌کند. او نمونه‌ای از مشارکت اثرگذار زنان در فرآیندهای کلیدی و حساس سیاسی است.

در سرزمینی که بلوط‌ها حافظه دارند و کوه‌ها مادرانه ایستاده‌اند، نمی‌توان تولد ایلام را تنها در دل مردمش نگه داشت؛ جایش در تقویم رسمی خالی‌ست.